Αυτό το blog μιλάει για τις ελληνικές φυλακές και ποιος είναι πιο αρμόδιος να μιλήσει καλλίτερα γι' αυτές;
Οι ίδιοι οι κρατούμενοι που τις βιώνουν από μέσα. Γι' αυτό θα γίνει μια προσπάθεια δημοσίευσης γραμμάτων κρατουμένων. Μερικές φορές η σκέψη τους δραπετεύει απ' τους χοντρούς τοίχους των φυλακών και στα γραφόμενά τους βρίσκεις συναισθήματα, σκέψεις, κρίσεις κι απόψεις για την κοινωνία που αφήσανε. Την κοινωνία των "έξω". Είναι ενδιαφέρον γιατί πάνω απ' όλα αυτά τα γράμματα καταργούν τον διαχωρισμό των "μέσα" και των "έξω" εκτός απ' τις πληροφορίες που μας δίνουν.
Τα γράμματα θα μπαίνουν χωρίς τα ονόματα των κρατουμένων για ευνόητους λόγους.
To γράμμα έγινε προσπάθεια όσο το δυνατό να είναι αυτούσιο, χωρίς διορθώσεις προκειμένου να μη αλλοιωθεί
Γράμμα από τις Φυλακές Δομοκού.
ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ
Από φύλαξη ΑΨΟΓΗ. Υπερσύγχρονα μηχανήματα {κάμερες τελευταίας τεχνολογίας ΠΑΝΤΟΥ}.
"Και κάτι παραπάνω" που λέει ένας φίλος χαριτολογώντας.
Μας ταΐζουν, μας μετράνε, μας κλειδώνουν, ΟΛΑ ΚΑΛΑ.
Κοινωνική λειτουργός, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Αρχιφύλακας, ουσιαστικά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ μιας και δέχεται ακροάσεις όποτε του καπνίσει, {1 φορά την εβδομάδα και αν...}
Γιατρός, ένας παθολόγος μία φορά την εβδομάδα για 600 άτομα. Αφού έχει άλλους τόσους
μιας και "υπηρετεί" και στις φυλακές Λάρισας.
Τρεις νοσηλεύτριες που όσο καλή θέληση και να έχουν , δεν έχουν δικαίωμα για πρωτοβουλίες, αλλά υπάρχουν για να μοιράζουν τα φάρμακα.
Απόντος του ΑΡΧΙΦΥΛΑΚΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΥΠΑΡΧΙΦΥΛΑΚΑΣ ΠΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ. {Η καραμέλα... της κάθε μέρας}
Με λίγα λόγια η φυλακή υπολειτουργεί κυριολεκτικά. Φαγητό και κλείδωμα.
Κρατούμενοι που δεν έχουν δυνατότητα επισκεπτηρίου μες τον χειμώνα, καλό θα είναι να τους προμηθεύει κάποιος συγκρατούμενος τους γιατί τα δέματα "απαγορεύονται". Όποιος "δεν έχει στον ήλιο μοίρα" θα βγάλει έναν εφιαλτικό παγωμένο χειμώνα. ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΠΡΟΝΟΙΑΣ;
Και κάτι που δεν... καταπίνεται δεν μπορώ καν να το ακούω κι όμως έχει περάσει σαν κάγκελο στο μυαλό των κρατουμένων {Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ}.
Την ώρα που είναι να κλείσει η φυλακή ακούγονται τα μεγάφωνα "Η ΦΥΛΑΚΗ ΚΛΕΙΝΕΙ ΠΕΡΑΣΤΕ ΜΕΣΑ ΚΑΙ... ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ" Δυστυχώς όλα τα κάνουν! Έχουν αποδεχτεί μαζί με τ' άλλα κι αυτό.
Είναι ΝΤΡΟΠΗ να κλειδωνόμαστε μόνοι μας να το κάνουν αυτοί. Γι' αυτό πληρώνονται. Αν είναι δυνατόν! Το πέρασαν τόσο γλυκά μην κάνοντας έρευνες, αφήνανε τα κινητά και τα ναρκωτικά και το καθιέρωσαν.
ΜΑΣ ΚΟΙΜΗΣΑΝ και δε μπορούμε να ξυπνήσουμε!!
ΑΔΙΚΕΣ ΑΥΣΤΗΡΕΣ ΠΟΙΝΕΣ ΑΓΡΙΟΤΕΡΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Πρόσφατα παρακολουθήσαμε στη βουλή την συζήτηση για το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης και πραγματικά μας κοροϊδεύουν κατάφατσα. Μέχρι το καλοκαίρι επί κυβέρνησης της Ν.Δ. γινόταν η ίδια συζήτηση με ακριβώς αντίθετες απόψεις [εκτός φυσικά του Κ.Κ.Ε. και του ΛΑΟΣ}
ΤΕΛΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΤΙ; ΕΧΕΤΕ... ΚΑΤΙ; Εσείς που εκπροσωπείτε τον ελληνικό λαό μία ο ένας μία ο άλλος έχετε κάποια πιστεύω γι' αυτό τον τόπο;
Τα έχουμε δει , τα έχουμε πει χιλιάδες φορές, καταντήσατε κουραστικοί. Σαφώς το νέο νομοσχέδιο είναι ένα βήμα, ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΟΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΤΟ ΨΗΦΙΖΑΤΕ ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΕ Η ΝΔ; ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΝΔ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΑΤΕ ΤΩΡΑ;
Όπως και να έχει θέλω να τονίσω πως οι άδικες αυστηρές προφυλακίσεις και ποινές θ' αυξάνουν και την εγκληματικότητα.
Ήδη οι φυλακές ασφυκτιούν ζούμε κάτω από άθλιες συνθήκες. Το ξέρετε, το είδατε και αναμένουμε τ' αποτελέσματα των εξαγγελιών σας.
Μέχρι στιγμής αυτό που βλέπουμε είναι νέες συλλήψεις νέων παιδιών που όσα δεν καταλήγουν στη φυλακή "ΠΡΟΣ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ" τίθενται σε καθεστώς επιτήρησης. Σας πειράζει η ελεύθερη σκέψη θα την ποινικοποιήσετε κι αυτή;
Δε σας προβληματίζει το αύριο, το ότι όλο και πιο πολλά παιδιά κάπως εύπορων οικογενειών {όχι παιδιά του περιθωρίου} προβληματίζονται, σκέφτονται και αντιδρούν;
ΟΤΙ ΣΠΕΡΝΕΙΣ ΘΕΡΙΖΕΙΣ και προβλέπω ότι στο θερισμό θα έχετε πολύ δουλειά. Ίσως κι αυτό να είναι ένα μέρος του σχεδίου σας, όπως τόσα έχουμε δει τόσα χρόνια.
Μου φαίνεται πάτε να βάλετε την Ελλάδα στο... γύψο! Έναν γύψο πιο κομψό με πιο τακτ!!!
Απ' τους κρατούμενους που θα βγουν με τις νέες διατάξεις τι περιμένετε;
'Έχετε κάποιο πλάνο να ενταχθούν στην κοινωνία; Θα τους βοηθήσετε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ή το ότι θα τους αποφυλακίσετε το θεωρείτε θείο δώρο γι' αυτούς; Η επόμενη μέρα δε σας απασχολεί; ή θα τους αφήσετε να φτιάξουν ο καθένας το μέλλον του μόνος τους για να συνεχίσει να δουλεύει το σύστημα {σημείωση: προφανώς εννοεί πως χωρίς καμιά βοήθεια ο κρατούμενος θ' αναγκαστεί να παρανομήσει για να ζήσει και η επιστροφή στη φυλακή είναι προδιαγραμμένη}. Ήδη έχετε "κάψει" πολύ κόσμο μην το συνεχίσετε αυτό το μπουζούκι γιατί όπως όλοι βλέπουμε ο διαμαρτυρόμενος κόσμος πληθαίνει και οι φωτιές θα περάσουν μέσα από τα σπίτια σας. Τότε τα λάθη δεν θα έχουν γυρισμό.
ΚΡΑΤΙΚΟ ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΗΡΙΟ ΔΟΜΟΚΟΥ
10/12/09
Πέμπτη, Ιανουαρίου 14, 2010
ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΓΡΕΒΕΝΩΝ ΑΠΟ 11-1-2010
Οι κρατούμενοι στις Φυλακές Γρεβενών ήταν απ' τους πρώτους που αποκάλυψαν το ΑΙΣΧΟΣ του πρωκτικού ελέγχου από τους δεσμοφύλακες, στις αντρικές φυλακές.
Μετά από τις καταγγελίες {πέρυσι 2009} της μαχητικής κρατούμενης Κατερίνας Γκουλιώνη, για τον αισχρό κι εξευτελιστικό κολπικό και πρωκτικό έλεγχο από τους δεσμοφύλακες, έγινε γνωστή αυτή η μέθοδος βασανιστηρίου.
Σήμερα όχι μόνο αυτός ο έλεγχος δεν έχει σταματήσει να εφαρμόζεται αλλά και πάλι έρχεται στην επιφάνεια και είναι ένα απ' τα βασικά αιτήματα των κρατούμενων στις Φυλακές Γρεβενών, όπου ζητούν την κατάργηση του.
Μαζί με τους κρατούμενους απαιτούμε την κατάργηση του, θεωρώντας τον αυτό που πραγματικά είναι: Ένα διεστραμμένο, εξευτελιστικό βασανιστήριο.
Παρακάτω παραθέτουμε τις καταγγελίες των κρατουμένων στις Φυλακές Γρεβενών.
Η συνήθης εξευτελιστική τακτική του πρωκτικού ελέγχου ζει και δυναστεύει, ακόμα και στις συντομότατες περιπτώσεις μεταγωγών για ιατρικούς λόγους. Όσοι αρνούνται, προσπαθώντας να προστατεύσουν την αξιοπρέπειά τους, κλείνονται στην απομόνωση και αντιμετωπίζουν πειθαρχικές διώξεις.
-Τα αιτήματα για άδειες αγνοούνται ή/ και η εξέτασή τους καθυστερεί απαράδεκτα.
-Το πειθαρχικό καθεστώς θυμίζει χούντα, καθώς οι κρατούμενοι διώκονται για το παραμικρό.
-Αγνοούνται τα αιτήματα προς ακρόαση, ακόμα και για άτομα που αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα.
-Δεν υπάρχει γιατρός για 330 κρατούμενους
-Δεν υπάρχει γραμματεία που να δίνει πληροφορίες και να εξυπηρετεί ανάγκες των κρατουμένων.
-Τα ωράρια των επισκεπτηρίων αλλάζουν απρογραμμάτιστα, με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι να στερούνται την απαραίτητη επαφή με τον έξω κόσμο και οι συγγενείς που κάνουν ολόκληρο ταξίδι μέχρι τις απομονωμένες φυλακές να βρίσκονται προ απροόπτου και να μην μπορούν να δουν τους οικείους τους, που βρίσκονται έγκλειστοι.
-Ο προαυλισμός λαμβάνει χώρα σε πολύ περιορισμένο χώρο για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Στον προαύλιο χώρο δεν υπάρχουν όργανα γυμναστικής για τον ελεύθερο χρόνο των κρατουμένων.
-Θέρμανση υπάρχει μόνο για μία ώρα το πρωί.
-Οι κρατούμενοι αναγκάζονται να αγοράζουν τα πάντα, ακόμα και είδη πρώτης ανάγκης, που η φυλακή θα έπρεπε να παρέχει, όπως για παράδειγμα, το μαξιλάρι!
-Στο σούπερ μάρκετ του καταστήματος δεν υπάρχει τιμοκατάλογος, με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι να πληρώνουν αυθαίρετες και παράνομες τιμές».
Μετά από τις καταγγελίες {πέρυσι 2009} της μαχητικής κρατούμενης Κατερίνας Γκουλιώνη, για τον αισχρό κι εξευτελιστικό κολπικό και πρωκτικό έλεγχο από τους δεσμοφύλακες, έγινε γνωστή αυτή η μέθοδος βασανιστηρίου.
Σήμερα όχι μόνο αυτός ο έλεγχος δεν έχει σταματήσει να εφαρμόζεται αλλά και πάλι έρχεται στην επιφάνεια και είναι ένα απ' τα βασικά αιτήματα των κρατούμενων στις Φυλακές Γρεβενών, όπου ζητούν την κατάργηση του.
Μαζί με τους κρατούμενους απαιτούμε την κατάργηση του, θεωρώντας τον αυτό που πραγματικά είναι: Ένα διεστραμμένο, εξευτελιστικό βασανιστήριο.
Παρακάτω παραθέτουμε τις καταγγελίες των κρατουμένων στις Φυλακές Γρεβενών.
Η συνήθης εξευτελιστική τακτική του πρωκτικού ελέγχου ζει και δυναστεύει, ακόμα και στις συντομότατες περιπτώσεις μεταγωγών για ιατρικούς λόγους. Όσοι αρνούνται, προσπαθώντας να προστατεύσουν την αξιοπρέπειά τους, κλείνονται στην απομόνωση και αντιμετωπίζουν πειθαρχικές διώξεις.
-Τα αιτήματα για άδειες αγνοούνται ή/ και η εξέτασή τους καθυστερεί απαράδεκτα.
-Το πειθαρχικό καθεστώς θυμίζει χούντα, καθώς οι κρατούμενοι διώκονται για το παραμικρό.
-Αγνοούνται τα αιτήματα προς ακρόαση, ακόμα και για άτομα που αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα.
-Δεν υπάρχει γιατρός για 330 κρατούμενους
-Δεν υπάρχει γραμματεία που να δίνει πληροφορίες και να εξυπηρετεί ανάγκες των κρατουμένων.
-Τα ωράρια των επισκεπτηρίων αλλάζουν απρογραμμάτιστα, με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι να στερούνται την απαραίτητη επαφή με τον έξω κόσμο και οι συγγενείς που κάνουν ολόκληρο ταξίδι μέχρι τις απομονωμένες φυλακές να βρίσκονται προ απροόπτου και να μην μπορούν να δουν τους οικείους τους, που βρίσκονται έγκλειστοι.
-Ο προαυλισμός λαμβάνει χώρα σε πολύ περιορισμένο χώρο για πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Στον προαύλιο χώρο δεν υπάρχουν όργανα γυμναστικής για τον ελεύθερο χρόνο των κρατουμένων.
-Θέρμανση υπάρχει μόνο για μία ώρα το πρωί.
-Οι κρατούμενοι αναγκάζονται να αγοράζουν τα πάντα, ακόμα και είδη πρώτης ανάγκης, που η φυλακή θα έπρεπε να παρέχει, όπως για παράδειγμα, το μαξιλάρι!
-Στο σούπερ μάρκετ του καταστήματος δεν υπάρχει τιμοκατάλογος, με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι να πληρώνουν αυθαίρετες και παράνομες τιμές».
Σάββατο, Ιανουαρίου 02, 2010
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 30, 2009
Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009
Κι άλλος θάνατος κρατούμενου
"Με τα σίδερα παραμορφώνουνε το φεγγάρι και σκοτεινιάζουνε την όψη του ήλιου. Κάμουνε καλά και κρύβουνε τη κόλασή τους, γιατί γίνονται πράγματα που δε θα 'πρεπε ποτέ ν' αντικρύσει το μάτι του γιου του ανθρώπου."
Από το ποίημα του Όσκαρ Γουάιλντ
Η Μπαλάντα Της Φυλακής Του Ρήντινγκ
Κι άλλος θάνατος κρατούμενου στο μεσαιωνικό Ψυχιατρείο Κρατουμένων
Ο 45χρονος Νίκος Πολυκρέτης για πάνω από 10 χρόνια φυλακισμένος στις ελληνικές φυλακές, βρίσκεται νεκρός στο Ψυχιατρείο Κρατουμένω. Οι συνθήκες θανάτου του παραμένουν άγνωστες, όπως των περισσότερων κρατούμενων που πεθαίνουν στις φυλακές. Και δεν είναι λίγες οι φορές που ούτε τα ονόματα των κρατουμένων δε μαθαίνουμε, όπως συνέβη τη περασμένη εβδομάδα με το θάνατο ενός 21χρονου κούρδου.
Η γνωστοποίηση των θανάτων γίνεται από συγκρατούμενους των νεκρών κρατουμένων.
Οι αρχές των φυλακών προσπαθούν να κρύψουν τους θανάτους και όλο αυτό το χρησιμοποιούν τρομοκρατικά, εκφοβιστικά και απειλητικά απέναντι στους άλλους κρατούμενους.
Εμείς δε θα σταματήσουμε να ζητάμε την απόδοση ευθυνών τόσο σ' αυτό το απάνθρωπο σύστημα των φυλακών, όσο και στα δικαστήρια που κλείνουν στα κάτεργα τους ανθρώπους. Επίσης οι ευθύνες πέφτουν και στις αρχές της κάθε φυλακής.
Τρίτη, Δεκεμβρίου 15, 2009
Κυριακή, Δεκεμβρίου 13, 2009
Κείμενο των δικηγόρων της Μ. Αντωνίου
Μια νέα γυναίκα 30 ετών, τοξικο-εξαρτημένη και προφυλακισμένη για συνέργεια σε ληστεία του αμύθητου χρηματικού ποσού των 20 ευρώ προστέθηκε στα θύματα του σωφρονιστικού συστήματος την Παρασκευή 04/12/2009, την ώρα που ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου συστήνει στους δικαστικούς λειτουργούς την επιβολή του μέτρου της προσωρινής κράτησης με σύνεση και μέτρο και ο υπουργός Δικαιοσύνης επισκέπτεται ο ίδιος τις φυλακές, θέτοντας ως προτεραιότητα της νέας πολιτικής ηγεσίας τη βελτίωση των όρων διαβίωσης στις φυλακές και την αντιμετώπιση των τοξικοεξαρτημένων ως ασθενών που χρήζουν θεραπείας και όχι τιμωρίας.
Η Μαρία Αντωνίου ήταν εξαρτημένη χρήστρια ναρκωτικών ουσιών. Συνελήφθη για πρώτη φορά στη ζωή της στις 13/6/2009, ξημερώματα, στην Ομόνοια και παραπέμφθηκε στον ανακριτή για το αδίκημα της ληστείας.
Προηγήθηκε η αναγνώρισή της από το φερόμενο ως θύμα, που κατέθεσε ότι στις 05.15 π.μ. στο Πεδίον του Αρεως, έξω από τον Πανελλήνιο, η Μαρία είχε βοηθήσει τρίτο πρόσωπο, που, σύμφωνα με το θύμα, διέφυγε τη σύλληψη, να του αφαιρέσει το χρηματικό ποσόν των 20 ευρώ. Παραστάθηκε στην ανάκριση σε άθλια κατάσταση λόγω προηγούμενης χρήσης ναρκωτικών ουσιών και χωρίς υπεράσπιση, γιατί ήταν άπορη. Αρνήθηκε την κατηγορία, ζήτησε τη διενέργεια ιατροδικαστικής πραγματογνωμοσύνης, που δεν έγινε ποτέ, και προφυλακίστηκε με τη σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα. Στις 12/12/2009 θα συμπλήρωνε έξι μήνες στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Κορυδαλλού, οπότε θα κρινόταν η παράταση της προσωρινής της κράτησης από το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών.
Στις 4/12/2009, μια εβδομάδα πριν από τη συμπλήρωση του εξαμήνου, βρέθηκε νεκρή στο κελί της, στην υπόγεια πτέρυγα, όπου κρατούνται οι εξαρτημένες κρατούμενες. Παράλληλα, οι δύο συγκρατούμενές της στο ίδιο κελί μεταφέρθηκαν λιπόθυμες, σχεδόν σε κωματώδη κατάσταση, στο νοσοκομείο κρατουμένων Κορυδαλλού. Σύμφωνα με την πρώτη ιατρική γνωμάτευση από τη φυλακή, ο θάνατος της Μαρίας οφείλετο σε πνιγμό, λόγω της κατάποσης κομματιού κρέπας, που στάθηκε στο λαιμό της. Οι συγκρατούμενές της κατέθεσαν ότι είχαν όλες μαζί κάνει χρήση ναρκωτικών πριν από το θάνατό της. Σύμφωνα με το πόρισμα της νεκροψίας, ο θάνατός της αποδόθηκε σε αναρρόφηση, ενώ κανένα κομμάτι τροφής δεν βρέθηκε στο λαιμό της. Εκκρεμεί η διενέργεια τοξικολογικής εξέτασης, για να διαπιστωθεί η προηγούμενη χρήση ναρκωτικών ουσιών, που μπορεί να εξηγήσει τη θανατηφόρα αναρρόφηση, η οποία δεν δικαιολογείται διαφορετικά, σε τόσο νεαρή ηλικία.
Η Μαρία Αντωνίου δεν πέθανε από παθολογικά αίτια. Καταδικάστηκε, με τη σύμφωνη γνώμη ολόκληρης της συντεταγμένης πολιτείας, στην ποινή του θανάτου γιατί κάποιος την κατηγόρησε ότι βοήθησε να του κλέψουν 20 ευρώ. Η δημοκρατική πολιτεία, που προτάσσει την αξία του ανθρώπου ως θεμελιώδη αρχή της, στέρησε από την εξαρτημένη Μαρία το δικαίωμα της θεραπείας, από την κατηγορούμενη Μαρία το δικαίωμα της υπεράσπισης και τελικά της στέρησε το δικαίωμα στη ζωή. Η φωνή της Μαρίας δεν θα έβγαινε ποτέ από το υπόγειο της φυλακής, βγήκε όμως η σιωπή του θανάτου της και είναι εκκωφαντική και αβάσταχτη για όλους μας.
Το παρόν κείμενο είναι μια ελάχιστη συμβολή στη «δημόσια ανοιχτή διαβούλευση για τη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με σκοπό τη λήψη άμεσων μέτρων για την αποσυμφόρηση των φυλακών και τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας».
Κατερίνα Ιατροπούλου, Μαρίνα Δαλιάνη [οι δικηγόροι της Μ. Αντωνίου]
Η Μαρία Αντωνίου ήταν εξαρτημένη χρήστρια ναρκωτικών ουσιών. Συνελήφθη για πρώτη φορά στη ζωή της στις 13/6/2009, ξημερώματα, στην Ομόνοια και παραπέμφθηκε στον ανακριτή για το αδίκημα της ληστείας.
Προηγήθηκε η αναγνώρισή της από το φερόμενο ως θύμα, που κατέθεσε ότι στις 05.15 π.μ. στο Πεδίον του Αρεως, έξω από τον Πανελλήνιο, η Μαρία είχε βοηθήσει τρίτο πρόσωπο, που, σύμφωνα με το θύμα, διέφυγε τη σύλληψη, να του αφαιρέσει το χρηματικό ποσόν των 20 ευρώ. Παραστάθηκε στην ανάκριση σε άθλια κατάσταση λόγω προηγούμενης χρήσης ναρκωτικών ουσιών και χωρίς υπεράσπιση, γιατί ήταν άπορη. Αρνήθηκε την κατηγορία, ζήτησε τη διενέργεια ιατροδικαστικής πραγματογνωμοσύνης, που δεν έγινε ποτέ, και προφυλακίστηκε με τη σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα. Στις 12/12/2009 θα συμπλήρωνε έξι μήνες στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Κορυδαλλού, οπότε θα κρινόταν η παράταση της προσωρινής της κράτησης από το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών.
Στις 4/12/2009, μια εβδομάδα πριν από τη συμπλήρωση του εξαμήνου, βρέθηκε νεκρή στο κελί της, στην υπόγεια πτέρυγα, όπου κρατούνται οι εξαρτημένες κρατούμενες. Παράλληλα, οι δύο συγκρατούμενές της στο ίδιο κελί μεταφέρθηκαν λιπόθυμες, σχεδόν σε κωματώδη κατάσταση, στο νοσοκομείο κρατουμένων Κορυδαλλού. Σύμφωνα με την πρώτη ιατρική γνωμάτευση από τη φυλακή, ο θάνατος της Μαρίας οφείλετο σε πνιγμό, λόγω της κατάποσης κομματιού κρέπας, που στάθηκε στο λαιμό της. Οι συγκρατούμενές της κατέθεσαν ότι είχαν όλες μαζί κάνει χρήση ναρκωτικών πριν από το θάνατό της. Σύμφωνα με το πόρισμα της νεκροψίας, ο θάνατός της αποδόθηκε σε αναρρόφηση, ενώ κανένα κομμάτι τροφής δεν βρέθηκε στο λαιμό της. Εκκρεμεί η διενέργεια τοξικολογικής εξέτασης, για να διαπιστωθεί η προηγούμενη χρήση ναρκωτικών ουσιών, που μπορεί να εξηγήσει τη θανατηφόρα αναρρόφηση, η οποία δεν δικαιολογείται διαφορετικά, σε τόσο νεαρή ηλικία.
Η Μαρία Αντωνίου δεν πέθανε από παθολογικά αίτια. Καταδικάστηκε, με τη σύμφωνη γνώμη ολόκληρης της συντεταγμένης πολιτείας, στην ποινή του θανάτου γιατί κάποιος την κατηγόρησε ότι βοήθησε να του κλέψουν 20 ευρώ. Η δημοκρατική πολιτεία, που προτάσσει την αξία του ανθρώπου ως θεμελιώδη αρχή της, στέρησε από την εξαρτημένη Μαρία το δικαίωμα της θεραπείας, από την κατηγορούμενη Μαρία το δικαίωμα της υπεράσπισης και τελικά της στέρησε το δικαίωμα στη ζωή. Η φωνή της Μαρίας δεν θα έβγαινε ποτέ από το υπόγειο της φυλακής, βγήκε όμως η σιωπή του θανάτου της και είναι εκκωφαντική και αβάσταχτη για όλους μας.
Το παρόν κείμενο είναι μια ελάχιστη συμβολή στη «δημόσια ανοιχτή διαβούλευση για τη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με σκοπό τη λήψη άμεσων μέτρων για την αποσυμφόρηση των φυλακών και τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας».
Κατερίνα Ιατροπούλου, Μαρίνα Δαλιάνη [οι δικηγόροι της Μ. Αντωνίου]
Σάββατο, Δεκεμβρίου 05, 2009
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ
Η αναγγελία του θανάτου μιας τοξικομανούς κρατούμενης στις ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, ήρθε να υπενθυμίσει ένα διαρκές έγκλημα που διαπράττεται σε βάρος των τοξικομανών κρατουμένων, αφού οι τοξικομανείς αντιμετωπίζονται σαν εγκληματίες κι όχι σαν ασθενείς που χρήζουν περίθαλψης και θεραπείας.
Σήμερα 5 Δεκεμβρίου 2009, παραμονές της μεγάλης εξέγερσης που ακολούθησε τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, βρέθηκε νεκρή η 29χρονη Μαρία Αντωνίου και σε κωματώδη κατάσταση τρεις άλλες κρατούμενες τοξικομανείς στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού.
Μετά απ' το θάνατο της αγωνίστριας κρατούμενης Κατερίνας Γκουλιώνη, τίποτα δεν έχει αλλάξει στις φυλακές.
Η ίδια ιστορία υπενθυμίζουμε είχε συμβεί και το 2003, τότε είχε πεθάνει στις γυναικείες φυλακές η Άννα Πετρίδη και είχαν βρεθεί σε κωματώδη κατάσταση δύο άλλες κρατούμενες.
Μπορούμε λοιπόν να μιλάμε για προαναγγελθέντες θανάτους, τοξικομανών κρατουμένων.
Φτάνει πια. Ως πότε οι άνθρωποι θα είναι τα εργαλεία πλουτισμού των κρατούντων;
Γιατί ξέρουμε πολύ καλά πως απ' το εμπόριο ναρκωτικών και μέσα στις φυλακές ζει και το δικαστικό κύκλωμα και το κύκλωμα των φυλακών, γι' αυτό και βολεύει οι τοξικομανείς να φυλακίζονται αντί να θεραπεύονται.
Η αναγγελία του θανάτου μιας τοξικομανούς κρατούμενης στις ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, ήρθε να υπενθυμίσει ένα διαρκές έγκλημα που διαπράττεται σε βάρος των τοξικομανών κρατουμένων, αφού οι τοξικομανείς αντιμετωπίζονται σαν εγκληματίες κι όχι σαν ασθενείς που χρήζουν περίθαλψης και θεραπείας.
Σήμερα 5 Δεκεμβρίου 2009, παραμονές της μεγάλης εξέγερσης που ακολούθησε τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, βρέθηκε νεκρή η 29χρονη Μαρία Αντωνίου και σε κωματώδη κατάσταση τρεις άλλες κρατούμενες τοξικομανείς στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού.
Μετά απ' το θάνατο της αγωνίστριας κρατούμενης Κατερίνας Γκουλιώνη, τίποτα δεν έχει αλλάξει στις φυλακές.
Η ίδια ιστορία υπενθυμίζουμε είχε συμβεί και το 2003, τότε είχε πεθάνει στις γυναικείες φυλακές η Άννα Πετρίδη και είχαν βρεθεί σε κωματώδη κατάσταση δύο άλλες κρατούμενες.
Μπορούμε λοιπόν να μιλάμε για προαναγγελθέντες θανάτους, τοξικομανών κρατουμένων.
Φτάνει πια. Ως πότε οι άνθρωποι θα είναι τα εργαλεία πλουτισμού των κρατούντων;
Γιατί ξέρουμε πολύ καλά πως απ' το εμπόριο ναρκωτικών και μέσα στις φυλακές ζει και το δικαστικό κύκλωμα και το κύκλωμα των φυλακών, γι' αυτό και βολεύει οι τοξικομανείς να φυλακίζονται αντί να θεραπεύονται.
Τετάρτη, Νοεμβρίου 25, 2009
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΠΟ-ΔΡΑΣΗ (τεύχη 1 και 2)
Για να διαβάσετε τα δυο τεύχη της "Απο-δρασης" πατήστε στα σχετικά link
http://www.scribd.com/doc/23157158/apodrasi1web
http://www.scribd.com/doc/22926914/apodrasi2web
http://www.scribd.com/doc/23157158/apodrasi1web
http://www.scribd.com/doc/22926914/apodrasi2web
Σάββατο, Μαΐου 09, 2009
ΜΙΣΗΤΟΙ ΜΟΥ ΚΑΝΙΒΑΛΟΙ
Kατερίνα ΓκουλιώνηΜΙΣΗΤΟΙ ΜΟΥ ΚΑΝΙΒΑΛΟΙ, ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ
ΝΑ ΑΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥ
ΝΑ ΑΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥ
«(…)Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν' ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου। Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά...
(...)Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το «ναρκωτέστ». Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους (...)»
Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες μιας ακόμα κρατικής δολοφονίας. Το σωφρονιστικό σύστημα λειτούργησε δολοφονικά σε βάρος της κρατούμενης και αγωνίστριας Κατερίνας Γκουλιώνη. Βρέθηκε νεκρή σε πλοίο της γραμμής καθ' οδόν για μια ακόμα πειθαρχική μεταγωγή. Ήταν ένας βολικός θάνατος πάνω σε καράβι, αφού τυπικά και στατιστικά δε χρεώνεται τις ευθύνες καμία φυλακή, ουσιαστικά, όμως, την ευθύνη έχει η διευθύντρια των φυλακών της Θήβας Χαρά Κουτσομιχάλη.
Η Κατερίνα είχε τιμωρηθεί επανειλημμένως με πειθαρχικές ποινές για την αγωνιστική και καταγγελτική της στάση μέσα στις φυλακές. Άνοιξε το κεφάλαιο του βασανισμού μέσω κολπικού και πρωκτικού ελέγχου, που υφίστανται οι κρατούμενοι μετά από κάθε άδεια και μεταγωγή με την αστεία δικαιολογία πως έτσι αποτρέπεται η εισαγωγή ναρκωτικών στις φυλακές.
Κατήγγειλε τους ανθρωποφύλακες - δυνάμει «βιαστές» της ονομαστικά και αρνήθηκε τη διαδικασία βιασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αρνήθηκε το σωφρονιστικό χέρι, που φτάνει μέχρι το εσωτερικό του ανθρώπινου σώματος για να δείξει ότι έχει τον απόλυτο έλεγχο πάνω στους κρατούμενους σε ζωή και θάνατο.
Ο εξευτελισμός και η ταπείνωση δεν περιορίζεται στον κολπικό - πρωκτικό έλεγχο. Με την είσοδο στις φυλακές οι κρατούμενοι αναγκάζονται να πάρουν καθαρτικά και να μείνουν για κάποιες μέρες στην απομόνωση, όπου παρακολουθούνται από κάμερα.
Ειπώθηκε ότι όλη αυτή η διαδικασία θα γίνει πιο «πολιτισμένη», αν στη θέση του φύλακα μπει ο γιατρός - βασανιστής και το υπερηχογράφημα. Σημασία όμως δεν έχει το πρόσωπο αλλά η πράξη, γιατί όποιος κι αν το κάνει παίρνει αυτομάτως τη θέση βιαστή - βασανιστή. Το μήνυμα της απόλυτης εξουσίας πάνω στον κρατούμενο εξακολουθεί να υπάρχει είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο.
«(...) Όταν είσαι αθώος και είσαι φυλακή θα αγανακτήσεις για τη δικαστική πλάνη ή την πλεκτάνη που σε έβαλε μέσα. Όταν όμως η πλεκτάνη έχει γίνει νόμος και σου έχει κλέψει όλη τη ζωή μόνο και μόνο επειδή εξαρτήθηκες και αρρώστησες, επειδή έκανες χρήση μιας ουσίας και η ιδιοτελής βαρβαρότητα με νόμο σε έβαλε στη φυλακή, τι θα πεις;(...)»
Στην κοινωνία των φυλακών όλοι γνωρίζουν ότι τα ναρκωτικά είναι σε αφθονία. Ποια είναι τα βαποράκια λοιπόν; Ξέρουμε ότι τα ναρκωτικά διακινούνται από τους φύλακες που έχουν στήσει μια κερδοφόρα επιχείρηση. Άλλωστε πολλές φορές και οι ίδιοι οι κρατούμενοι το έχουν καταγγείλει. Σε κεντρικές φυλακές με μεγάλο πληθυσμό κρατουμένων η επιχείρηση ανθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτές ακριβώς τις φυλακές εφαρμόζεται το μέτρο του κολπικού και πρωκτικού ελέγχου ως προπέτασμα καπνού για να δημιουργηθεί σύγχυση γύρω από το πώς εισάγονται τα
ναρκωτικά στις φυλακές. Έτσι προσπαθεί να πείσει ότι την ευθύνη της εισαγωγής και της διακίνησης την έχουν οι άρρωστοι τοξικομανείς κρατούμενοι κι ότι το μέτρο του κολπικού ελέγχου είναι μια «παράπλευρη απώλεια» του δικαιώματος στην προσωπικότητα στον «ιερό πόλεμο» κατά των ναρκωτικών.
Άλλωστε η αυστηρότατη περί ναρκωτικών νομοθεσία αλλά και το ίδιο το γεγονός της ποινικοποίησης των ουσιών δεν έχει άλλο στόχο απ' το να διατηρείται ο τεράστιος κρατικός και παρακρατικός τζίρος από το εμπόριο ναρκωτικών αλλά και ο έλεγχος των κρατούντων πάνω στους χρήστες.
«(...)Μισητοί μου κανίβαλοι, κανείς σας δεν μπορεί να αποποιηθεί των ευθυνών του. Όλοι ξέρετε ότι το εμπόριο των απαγορευμένων ουσιών ανθεί και ότι οι έμποροι δεν είναι φυλακή. Όλοι ξέρετε ότι οι μπάτσοι πουλάνε ναρκωτικά. Αν αύριο απαγορευτεί το τσιγάρο και θεσπιστεί νόμος να μπαίνουν οι καπνιστές στη φυλακή όλοι θα αντιδράσετε. Για μας δεν αντιδράει σχεδόν κανένας. Γιατί πολλοί αισχροκερδούν εις βάρος μας και άλλους σας βολεύει(...)»
(Τα αποσπάσματα εντός εισαγωγικών όπως και ο τίτλος προέρχονται από κείμενα της Κατερίνας Γκουλιώνη)
Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες μιας ακόμα κρατικής δολοφονίας. Το σωφρονιστικό σύστημα λειτούργησε δολοφονικά σε βάρος της κρατούμενης και αγωνίστριας Κατερίνας Γκουλιώνη. Βρέθηκε νεκρή σε πλοίο της γραμμής καθ' οδόν για μια ακόμα πειθαρχική μεταγωγή. Ήταν ένας βολικός θάνατος πάνω σε καράβι, αφού τυπικά και στατιστικά δε χρεώνεται τις ευθύνες καμία φυλακή, ουσιαστικά, όμως, την ευθύνη έχει η διευθύντρια των φυλακών της Θήβας Χαρά Κουτσομιχάλη.
Η Κατερίνα είχε τιμωρηθεί επανειλημμένως με πειθαρχικές ποινές για την αγωνιστική και καταγγελτική της στάση μέσα στις φυλακές. Άνοιξε το κεφάλαιο του βασανισμού μέσω κολπικού και πρωκτικού ελέγχου, που υφίστανται οι κρατούμενοι μετά από κάθε άδεια και μεταγωγή με την αστεία δικαιολογία πως έτσι αποτρέπεται η εισαγωγή ναρκωτικών στις φυλακές.
Κατήγγειλε τους ανθρωποφύλακες - δυνάμει «βιαστές» της ονομαστικά και αρνήθηκε τη διαδικασία βιασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αρνήθηκε το σωφρονιστικό χέρι, που φτάνει μέχρι το εσωτερικό του ανθρώπινου σώματος για να δείξει ότι έχει τον απόλυτο έλεγχο πάνω στους κρατούμενους σε ζωή και θάνατο.
Ο εξευτελισμός και η ταπείνωση δεν περιορίζεται στον κολπικό - πρωκτικό έλεγχο. Με την είσοδο στις φυλακές οι κρατούμενοι αναγκάζονται να πάρουν καθαρτικά και να μείνουν για κάποιες μέρες στην απομόνωση, όπου παρακολουθούνται από κάμερα.
Ειπώθηκε ότι όλη αυτή η διαδικασία θα γίνει πιο «πολιτισμένη», αν στη θέση του φύλακα μπει ο γιατρός - βασανιστής και το υπερηχογράφημα. Σημασία όμως δεν έχει το πρόσωπο αλλά η πράξη, γιατί όποιος κι αν το κάνει παίρνει αυτομάτως τη θέση βιαστή - βασανιστή. Το μήνυμα της απόλυτης εξουσίας πάνω στον κρατούμενο εξακολουθεί να υπάρχει είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο.
«(...) Όταν είσαι αθώος και είσαι φυλακή θα αγανακτήσεις για τη δικαστική πλάνη ή την πλεκτάνη που σε έβαλε μέσα. Όταν όμως η πλεκτάνη έχει γίνει νόμος και σου έχει κλέψει όλη τη ζωή μόνο και μόνο επειδή εξαρτήθηκες και αρρώστησες, επειδή έκανες χρήση μιας ουσίας και η ιδιοτελής βαρβαρότητα με νόμο σε έβαλε στη φυλακή, τι θα πεις;(...)»
Στην κοινωνία των φυλακών όλοι γνωρίζουν ότι τα ναρκωτικά είναι σε αφθονία. Ποια είναι τα βαποράκια λοιπόν; Ξέρουμε ότι τα ναρκωτικά διακινούνται από τους φύλακες που έχουν στήσει μια κερδοφόρα επιχείρηση. Άλλωστε πολλές φορές και οι ίδιοι οι κρατούμενοι το έχουν καταγγείλει. Σε κεντρικές φυλακές με μεγάλο πληθυσμό κρατουμένων η επιχείρηση ανθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτές ακριβώς τις φυλακές εφαρμόζεται το μέτρο του κολπικού και πρωκτικού ελέγχου ως προπέτασμα καπνού για να δημιουργηθεί σύγχυση γύρω από το πώς εισάγονται τα
ναρκωτικά στις φυλακές. Έτσι προσπαθεί να πείσει ότι την ευθύνη της εισαγωγής και της διακίνησης την έχουν οι άρρωστοι τοξικομανείς κρατούμενοι κι ότι το μέτρο του κολπικού ελέγχου είναι μια «παράπλευρη απώλεια» του δικαιώματος στην προσωπικότητα στον «ιερό πόλεμο» κατά των ναρκωτικών.
Άλλωστε η αυστηρότατη περί ναρκωτικών νομοθεσία αλλά και το ίδιο το γεγονός της ποινικοποίησης των ουσιών δεν έχει άλλο στόχο απ' το να διατηρείται ο τεράστιος κρατικός και παρακρατικός τζίρος από το εμπόριο ναρκωτικών αλλά και ο έλεγχος των κρατούντων πάνω στους χρήστες.
«(...)Μισητοί μου κανίβαλοι, κανείς σας δεν μπορεί να αποποιηθεί των ευθυνών του. Όλοι ξέρετε ότι το εμπόριο των απαγορευμένων ουσιών ανθεί και ότι οι έμποροι δεν είναι φυλακή. Όλοι ξέρετε ότι οι μπάτσοι πουλάνε ναρκωτικά. Αν αύριο απαγορευτεί το τσιγάρο και θεσπιστεί νόμος να μπαίνουν οι καπνιστές στη φυλακή όλοι θα αντιδράσετε. Για μας δεν αντιδράει σχεδόν κανένας. Γιατί πολλοί αισχροκερδούν εις βάρος μας και άλλους σας βολεύει(...)»
(Τα αποσπάσματα εντός εισαγωγικών όπως και ο τίτλος προέρχονται από κείμενα της Κατερίνας Γκουλιώνη)
περιοδικό
«από-δραση»
«από-δραση»
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)