Άφησαν κρατούμενο μαχαιρωμένο επί 2,5 ώρες

Σκηνές από τις οποίες προκύπτει πως οι ανθρώπινες ζωές στις φυλακές του Αγίου Στεφάνου της Πάτρας δεν έχουν καμία αξία, διαδραματίστηκαν, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Patrastimes.gr, λίγο μετά τις οκτώ το βράδυ χθες.

Όλα ξεκίνησαν στην τρίτη πτέρυγα των φυλακών όπου κρατούνται αλλοδαποί, όταν ένας από αυτούς μαχαιρώθηκε κατά τη διάρκεια συμπλοκής.

Ο άντρας έφερε τραύματα στο σώμα και κρίθηκε επιβεβλημένη η άμεση μεταφορά του στο Νοσοκομείο και γι’ αυτό κλήθηκε, όπως προβλέπεται, ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και το περιπολικό του τμήματος μεταγωγών της Πάτρας.

Στις φυλακές έφτασε μετά από λίγο ένα ασθενοφόρο το οποίο παρέλαβε τον αιμόφυρτο κρατούμενο, αλλά δεν μπορούσε να κάνει την μεταγωγή, αν δεν υπήρχε για λόγους ασφαλείας και περιπολικό συνοδείας, το οποίο για μία περίπου ώρα δεν εμφανιζόταν.

Το πλήρωμα του ασθενοφόρου «αποβίβασε» τον τραυματία κρατούμενο καθώς δεν επιτρεπόταν η μεταφορά του χωρίς περιπολικό συνοδείας.

Το ασθενοφόρο έφυγε αφήνοντας τον τραυματία για να επιστρέψει μισή ώρα αργότερα μετά από νέα κλήση αλλά και πάλι το περιπολικό συνοδείας, όπως ενημερωθήκαμε, εμφανίστηκε, αλλά είχε ξαναφύγει, με αποτέλεσμα να επαναληφθούν οι ίδιες σκηνές, με τον μαχαιρωμένο κρατούμενο να μην παραλαμβάνεται και το όχημα να φεύγει για μία ακόμα φορά χωρίς το περιστατικό.

Κάτω από τις αποδοκιμασίες κρατουμένων αλλά και τις αντιδράσεις του προσωπικού που υπηρετεί στο ιατρείο των φυλακών τελικά ο αιμόφυρτος κρατούμενος παραλήφθηκε, αφού μετά από δυόμισι ώρες εμφανίστηκε και ένα περιπολικό για να γίνει η μεταφορά του με όχημα συνοδείας!!!

ΓΡΑΜΜΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗ Β΄ΠΤΕΡΥΓΑ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

Την Πέμπτη 29/7 ο υπουργός δικαιοσύνης Ρουπακιώτης εμφανίστηκε σε πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ και μίλησε – μεταξύ άλλων- για τις τρέχουσες κινητοποιήσεις των κρατουμένων, αλλά και για την απόπειρα εξέγερσης την Κυριακή στην Ε΄πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού.




Δηλώνουμε απερίφραστα ότι ο Ρουπακιώτης ψευδόταν στις δηλώσεις του για αυτά τα δύο θέματα.



Αρχικά, σχετικά τις δηλώσεις του πως οι κρατούμενοι, παρόλο που απέχουν από την εργασία τους και συνεπώς δεν παρασκευάζεται και δε χορηγείται συσσίτιο, σιτίζονται κανονικά με μέριμνα του υπουργείου, τονίζουμε πως αυτό εν μέρει δεν ισχύει, καθώς στις φυλακές Λάρισας όπου και βρισκόμαστε, και ίσως και σε άλλες που δε γνωρίζουμε, οι κρατούμενοι συντηρούμαστε με δικά μας συλλογικά έξοδα, χωρίς συμμετοχή της υπηρεσίας ή του υπουργείου.



Όσον αφορά την απόπειρα εξέγερσης ρωτάμε: H xρήση δακρυγόνων και ασφυξιογόνων από τα ΜΑΤ στο προαύλιο της Ε΄πτέρυγας που έγιναν αισθητά μέχρι και στις γυναικείες φυλακές, αποτελεί ή όχι επέμβαση; Πώς λοιπόν « αρνείται κατηγορηματικά ότι έγινε οποιαδήποτε επέμβαση»;



Πόσο «θάρρος» αλήθεια χρειάζεται για να επέμβουν οι ροπαλοφόροι ανθρωποφύλακες και η εξωτερική φρουρά σε ανθρώπους που ήδη είχαν μπει στα κελιά τους λόγω της αποπνικτικής κατάστασης στο προαύλιο από τη χρήση χημικών; Πού ακριβώς έγκειται λοιπόν «ο σοβαρότατος κίνδυνος για τη ζωή των υπαλλήλων»;



Τελευταίο και σημαντικότερο κατά την άποψη μας είναι η φήμη πως η εξελισσόμενη εξέγερση δημιουργήθηκε από τις διαμαρτυρίες των μουσουλμάνων για την ταινία με τον Μωάμεθ. Από επικοινωνία που είχαμε με κρατούμενους της Ε΄πτέρυγας –και μάλιστα μουσουλμάνους- μας εξήγησαν πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Αντίθετα, τα αίτια εντοπίζονται στις συνθήκες διαβίωσης.



Από τους ίδιους ανθρώπους μάθαμε πως αρκετοί κρατούμενοι ξυλοκοπήθηκαν από τσούρμο ανθρωποφυλάκων, κάποιοι εγκλείστηκαν στα πειθαρχεία του ψυχιατρείου, έναν τουλάχιστον τον κούρεψαν οι ανθρωποφύλακες μετά το ξύλο και τουλάχιστον δεκαεπτά πήραν ξαφνική μεταγωγή, χωρίς τα πράγματα και τα λεφτά τους, για άλλες φυλακές.



Θεωρούμε πως η Κυριακή αποτέλεσε μία ευκαιρία ώστε ο αγώνας των κρατουμένων να ξεφύγει από τις διαμεσολαβήσεις και τις αγκυλώσεις του και να μεταφερθεί η φωνή μας με το μοναδικό τρόπο που μπορεί πραγματικά να ακουστεί.



ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΘΑΛΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΛΙΑ



Κρατούμενοι από τη Β΄πτέρυγα Λάρισας

Τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι μια άλλη μορφή φυλάκισης. Στα κολαστήρια αυτά φυλακίζονται άνθρωποι μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν, σε μια άλλη χώρα, χωρίς να είναι με κρατικά έγγραφα πολίτες της.

Διαμαρτύρονται για την παρατεταμένη κράτησή τους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ξάνθη

Απεργία πείνας από το απόγευμα της Δευτέρας κάνουν σαράντα πέντε μετανάστες από το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές που κρατούνται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών Ξάνθης.

 

Συγκέντρωση συμπαράστασης στον αγώνα των κρατουμένων, Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου.
Στις 17.00 στο παρκάκι έξω απο τις φυλακές Κορυδαλλού

27 Σεπτεμβρίου 2012 15η ΗΜΕΡΑ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

Κραυγή Κρατουμένων: Ζητάμε μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια.                                                                                                                                                             Οι κρατούμενοι σε Κορυδαλλό,Τρίκαλα, Γρεβενά, Λάρισα, Δομοκό, Αλικαρνασσό, Κέρκυρα, Πάτρα, Μαλανδρίνο, Κομοτηνή, Διαβατά, Χίο, Κω, Κομοτηνή και Άμφισσα συμμετέχουν σχεδόν καθολικά στην αποχή από τις εργασίες.


Οι κρατούμενοι ζητούν:
ΑΙΤΗΜΑΤΑ :

- άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών, καλύτερες συνθήκες διαβίωσης (καθαριότητα, συσσίτιο, θέρμανση κ.λπ.),

- καθημερινή παρουσία γιατρού και ουσιώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, περισσότερα μεροκάματα και διευκόλυνση μεταγωγής κρατουμένων στις
αγροτικές φυλακές,- να μοιράζονται σε τακτική βάση είδη πρώτης ανάγκης από την κοινωνική υπηρεσία, κατάργηση του φόρου κατανάλωσης κατά την αγορά προϊόντων από τον μπακάλη, αλλά και να μετατραπεί το όριο για την υφʼ όρον απόλυση για τις ποινές κάθειρξης στα 3/7 από τα 3/5 που είναι τώρα,

- να αντιμετωπίζεται ως ποινή φυλάκισης αυτή που επιβάλλεται μέχρι 10 έτη ανεβάζοντας το όριο των 5 ετών,

- να καταργηθεί το άρθρο 108 ΠΚ και να συγχωνεύεται η νέα ποινή με την προηγούμενη αναστολή,

- να γίνεται άμεσα απέλαση όσων αλλοδαπών έχουν εκτίσει την ποινή τους εάν το επιθυμούν,

- να καταργηθεί η υποτροπή για τους τοξικοεξαρτημένους, να αναγνωρίζεται η ιδιότητα του τοξικομανή και να καταργηθεί το άρθρο 23 και 23Α για τα ναρκωτικά, να διαγραφούν όλες οι πειθαρχικές ποινές,

- να δίνεται η τακτική άδεια σε όσους τη δικαιούνται με βάση τα αντικειμενικά κριτήρια του νόμου,

- να γίνει η ισόβια ποινή 12 και 4 χρόνια (μεροκάματα) από 16 και 4 (μεροκάματα) που είναι σήμερα και να μειωθεί το ανώτατο όριο έκτισης ποινής στα 20 έτη και να εκτίεται το ίδιο και στις ποινές ναρκωτικών,- κατάργηση του νόμου περί εγκληματικής οργάνωσης και των άρθρων 187, 187Α και 187Β ΠΚ, να μην εξαιρούνται τα άρθρα 380 και 374 του ΠΚ από τις προηγούμενες ευεργετικές διατάξεις νόμων, αποποινικοποίηση της προσωπικής χρήσης ναρκωτικών ουσιών, να αναγνωρίζεται δικαστικά η πραγματογνωμοσύνη περί τοξικοεξάρτησης, όπως ορίζει η ανάλογη υπουργική απόφαση.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΚΑΙ ΓΙ' ΑΥΤO ΤO ΑΠΕΧΘΕΣΤΑΤO ΠΟΓΚΡΟΜ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ Η "ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ" ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΤΥΦΛΗ ΚΟΥΦΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Καταδρομική επιχείρηση οργάνωσαν ακόμη μια φορά μπάτσοι όλων των σωμάτων στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας το Σάββατο 5/6 μετά τις 6 το απόγευμα. Εποχούμενοι της ομάδας ΔΙΑΣ και πεζή επιτέθηκαν και κυνήγησαν με μανία δεκάδες μετανάστες μικροπωλητές από την πλατεία Κολοκοτρώνη μέχρι το Θησείο και την Ομόνοια, προχωρώντας σε κατασχέσεις, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις σε διάφορα σημεία του κέντρου.

Στο νοσοκομείο Σωτηρία κατέληξαν χτυπημένοι δύο μετανάστες. Ο ένας, με ανοιγμένο το κεφάλι από κλομπ και χτύπημα στον αγκώνα, χρειάστηκε να κάνει ράμματα για να σταματήσει η αιμορραγία.
Ο δεύτερος έφερε χτυπήματα στο θώρακα και το στήθος από μπάτσους που τον ακινητοποίησαν και τον πέταξαν επανειλημμένα πάνω σε μαρμάρινη επιφάνεια στη Σταδίου. Στη συνέχεια έξι από αυτούς τον «συνόδευσαν» κρατούμενο στο νοσοκομείο, όπου με απίστευτα ψέματα προσπαθούσαν να απαλλαγούν από πολίτες που είχαν δει τον τραυματισμό του και τον είχαν ακολουθήσει ως εκεί.
                                                                Το παραπάνω είναι αναδημοσίευση αλλά απεικονίζει καθημερινές σκηνές που διαδραματίζονται στο κέντρο της πρωτεύουσας.

                                                               
                                                            

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΑΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΛΟΓΗ ΚΑΝΕΝΟΣ

"Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΣΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΚΥΡΩΝΟΝΤΑΙ ΘΕΣΜΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΑΔΙΚΙΕΣ"

 Ανατόλ Φρανς                                                                                         

Το κράτος και η ''δικαιοσύνη του" δε γινόταν ν' αφήσει τους υπαλλήλους του στη φυλακή.

Προκλητικότατα κι αφού σκανδαλωδώς και με το έτσι θέλω καθυστέρησε τη δίκη των δολοφόνων μπάτσων Κορκονέα και Σαραλιώτη σήμερα τους αποφυλάκισε. Δεν έχει σημασία πως εφαρμόστηκε το δικονομικό μέσο του 18μηνου, που βρήκανε για να τους αποφυλακίσουν, έτσι κι αλλιώς δε θα βγάλουν ποινές στις φυλακές, όπως δεν έχει βγάλει  στο παρελθόν ό άλλος μπάτσος δολοφόνος ο Μελίστας, κατηγορούμενος κι αυτός για εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά

Και η όλη εξέλιξη φάνηκε απ' την αρχή όταν αποφασίσανε να κάνουν δίκη στην Άμφισσα και ακόμη και στην αίθουσα να προσπαθούν να δικάσουν το 16χρονο θύμα.

Δε τους λέει τίποτα η αντίδραση του κόσμου, όταν μαθεύτηκε η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου

από τους δυο μπάτσους. Μια αντίδραση σ' όλη την Ελλάδα σε πόλεις ακόμη και σε χωριά όπου ο κόσμος βγήκε στους δρόμους και ζήτησε το αυτονόητο, τη τιμωρία των ενόχων και να σταματήσει πια η δολοφονική αυθαιρεσία της αστυνομίας.

Άγγιξε την εξέγερση όλη αυτή η αγανάκτηση. Μόνο ενάμιση χρόνος πέρασε από τότε, απ' της 6 Δεκέμβρη του 2008, αλλά οι δολοφονίες συνεχίζονται, όπως και οι ξυλοδαρμοί και τα βασανιστήρια στα αστυνομικά τμήματα.

Κι όμως μια σχετική ησυχία υπάρχει, σαν όλα αυτά να μη συνέβησαν ποτέ. Μήπως ο κόσμος ξέχασε; μήπως η "οικονομική κρίση" απορρόφησε, τη δυναμική αντίδραση των ανθρώπων που πολιορκούσαν τότε τα αστυνομικά τμήματα, σε μια έμπρακτη διαμαρτυρία στην αστυνομική ασυδοσία;

Το να καταδικαστεί και να φυλακιστεί ένας μπάτσος για τα εγκλήματα του είναι απίθανο αφού γι' αυτό εκπαιδεύεται. Αν όμως αυτό γίνει κάποια φορά, θ' αποτελέσει ένα σοβαρό προηγούμενο όπου ίσως αναχαιτίσει κάπως τη μεγάλη αυθαιρεσία της αστυνομίας.

Η δικαιοσύνη αγνόησε και περιφρόνησε λοιπόν το κοινό περί δικαίου αίσθημα της κοινωνίας που ξεσηκώθηκε μετά τη δολοφονία του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου με την αποφυλάκιση του Κορκονέα και του Σαραλιώτη.

Ας δούμε τώρα μια άλλη τρανταχτή υπόθεση των τελευταίων ημερών. Δυο διαφορετικές υποθέσεις, σε διαφορετικές θέσεις η κάθε μία, αλλά με την ίδια εξουσία αστυνομική ή δικαστική ν' αποφασίζει για τις τύχες τους.

Ο Σίμος Σεισίδης πυροβολήθηκε πισώπλατα από τους μπάτσους, τραυματίστηκε πολύ σοβαρά στο πόδι, στο νοσοκομείο που τον πήγανε έζησε και ζει συνθήκες απομόνωσης αλλά κι ένα όργιο απ' τους μπάτσους. Παρακάτω τα περιγράφει ο ίδιος στο απολογητικό του υπόμνημα.

Είναι σοκαριστικός ο τρόπος που αντιμετωπίζεται ο Σίμος Σεισίδης, ο οποίος ούτε έχει σκοτώσει, ούτε αποδέχεται τις κατηγορίες που του προσάπτουν, ούτε έχουν αποδειχτεί. Το αποκορύφωμα όλων μετά τον σοβαρό τραυματισμό του που παραλίγο να του στοιχίσει και την ίδια του τη ζωή, απ' ότι φαίνεται η αδιάφορη μεταχείριση των γιατρών οδήγησε να τον ακρωτηριάσουν και να του κόψουν το πόδι.

Ο Σίμος Σεισίδης δεν έπαψε να δηλώνει αναρχικός, αποδεικνύοντας έτσι τη μεταχείριση του κράτους απέναντι σε πολιτικούς του αντιπάλους. Το κράτος σ' αυτή τη περίπτωση θέλησε να δείξει με κάθε τρόπο τη δύναμή του, επιχειρώντας να λειτουργήσει παραδειγματικά σ' όσους αντιτίθενται σ' αυτό.

Και εννοείται ο δράστης μπάτσος που πυροβόλησε τον Σεισίδη δε πρόκειται να διωχθεί και να τιμωρηθεί.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΙΜΟΥ ΣΕΙΣΙΔΗ

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ 2010

Ποιο ρόλο παίζει η δικαιοσύνη σ' όλο το πλανήτη είναι γνωστό. Κανείς λίγο ή πολύ δεν έχει αυταπάτες για το ρόλο της κι ας υπάρχουν διαφοροποιήσεις από χώρα σε χώρα, άλλοτε μεγαλύτερες άλλοτε μικρότερες.
Η έκθεση της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ 2010 έρχεται κι αυτή να το επιβεβαιώσει.
Βέβαια η έκθεση δεν αναφέρεται στην Ελλάδα, που είναι μια χώρα, που στο όνομα της "δικαιοσύνης" γίνεται κάθε μέρα ένα όργιο αυθαιρεσιών. Η Ελλάδα είναι ο παράδεισος της εγκληματικής λειτουργίας της δικαιοσύνης με νόμους που εφαρμόζει ή δεν εφαρμόζει ανάλογα με τα εκάστοτε συμφέροντα της.
Η ελληνική δικαιοσύνη είναι απλά υπηρέτης της κρατικής εξουσίας και των μαφιόζικων συμοριών που συνθέτουν το κράτος.
Τη θέση της αποκάλυψης του ρόλου της ελληνικής δικαιοσύνης είμαστε υποχρεωμένοι να την έχουμε εμείς. Όλοι εμείς που ζούμε και βιώνουμε την εγκληματική ασυδοσία της.

Το παγκόσμιο κενό δικαιοσύνης καταδικάζει εκατομμύρια ανθρώπους σε κακομεταχείριση

(Λονδίνο) Ένα παγκόσμιο κενό δικαιοσύνης επιδεινώνεται από τα παιχνίδια εξουσίας, παρά το γεγονός ότι το περασμένο έτος αποτέλεσε ορόσημο για τη διεθνή δικαιοσύνη, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία στην ετήσια αξιολόγησή της για τα ανθρώπινα δικαιώματα ανά τον κόσμο.


Παρουσιάζοντας την Έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας 2010: Η Κατάσταση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανά τον Κόσμο, που τεκμηριώνει καταπατήσεις σε 159 χώρες, η οργάνωση δήλωσε ότι οι ισχυρές κυβερνήσεις εμποδίζουν την πρόοδο στη διεθνή δικαιοσύνη, θέτοντας εαυτές υπεράνω του νόμου σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προστατεύοντας συμμάχους τους από την κριτική και ενεργώντας μόνο όταν είναι πολιτικά βολικό.


«Η καταστολή και η αδικία ακμάζουν στο παγκόσμιο κενό δικαιοσύνης, καταδικάζοντας εκατομμύρια ανθρώπους σε κακομεταχείριση, καταπίεση και φτώχεια», δήλωσε ο Κλαούντιο Κορντόνε, προσωρινός Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας.


«Οι κυβερνήσεις πρέπει να διασφαλίζουν ότι κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου και ότι όλοι έχουν πρόσβαση στη δικαιοσύνη για όλες τις παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων. Αν οι κυβερνήσεις δεν σταματήσουν να υποτάσσουν τη δικαιοσύνη στην πολιτική ιδιοτέλεια, η ελευθερία από το φόβο και η ελευθερία από την ένδεια θα παραμείνουν χιμαιρικές για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας.»


Η Διεθνής Αμνηστία απηύθυνε έκκληση στις κυβερνήσεις να διασφαλίσουν τη λογοδοσία για τις δικές τους ενέργειες, να προσχωρήσουν πλήρως στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) και να εξασφαλίσουν ότι τα εγκλήματα του διεθνούς δικαίου μπορούν να διωχθούν ποινικά σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Λέγεται ότι τα κράτη που αξιώνουν παγκόσμια ηγεσία, περιλαμβανομένης της G20, έχουν ιδιαίτερη ευθύνη να δώσουν το παράδειγμα.


Το ένταλμα σύλληψης που εξέδωσε το 2009 το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τον Σουδανό πρόεδρο Ομάρ Χασάν Αλ Μπασίρ, για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου, ήταν ένα ορόσημο, που έδειξε ότι ακόμα και οι εν ενεργεία αρχηγοί κρατών δεν είναι υπεράνω του νόμου. Ωστόσο, η άρνηση της Αφρικανικής Ένωσης να συνεργαστεί, παρά τον εφιάλτη βίας που έχει πλήξει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στο Νταρφούρ, ήταν ένα χτυπητό παράδειγμα κυβερνητικής αποτυχίας να τεθεί η δικαιοσύνη υπεράνω της πολιτικής.


Η παράλυση του Συμβουλίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών ως προς το θέμα της Σρι Λάνκα, παρά τις σοβαρές καταπατήσεις, οι οποίες περιλάμβαναν πιθανά εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν τόσο από κυβερνητικές δυνάμεις όσο και από τους Τίγρεις για την Απελευθέρωση του Ταμίλ Ιλάμ, αποτέλεσε επίσης χειροπιαστή απόδειξη για την αποτυχία της διεθνούς κοινότητας να ενεργήσει όταν χρειάζεται. Στο μεταξύ, οι συστάσεις της έκθεσης Γκολντστόουν του Συμβουλίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, η οποία ζητά λογοδοσία για τη σύρραξη στη Γάζα, δεν έχουν ακόμα εισακουστεί από το Ισραήλ και τη Χαμάς.


Παγκοσμίως, το κενό δικαιοσύνης συντήρησε ένα ολέθριο δίκτυο καταστολής. Η έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας καταγράφει βασανιστήρια ή άλλου είδους κακομεταχείριση σε τουλάχιστον 111 χώρες, άδικες δίκες σε τουλάχιστον 55 χώρες, περιορισμούς της ελευθερίας λόγου σε τουλάχιστον 96 χώρες και φυλάκιση κρατουμένων συνείδησης σε τουλάχιστον 48 χώρες.


Οι οργανώσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων και οι υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων δέχθηκαν επιθέσεις σε πολλές χώρες, με τις κυβερνήσεις να εμποδίζουν το έργο τους ή να παραλείπουν να τους προστατεύσουν.


Στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, υπήρξαν μοτίβα κυβερνητικής δυσανεξίας για την κριτική στη Σαουδική Αραβία, τη Συρία και την Τυνησία, καθώς και αυξανόμενη καταστολή στο Ιράν. Στην Ασία, η κινεζική κυβέρνηση αύξησε την πίεση στις αμφισβητήσεις της εξουσίας της, θέτοντας υπό κράτηση και παρενοχλώντας υπερασπιστές των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ενώ χιλιάδες άνθρωποι απέδρασαν από τη σκληρή καταστολή και την οικονομική δυσπραγία που επικρατούν στη Βόρεια Κορέα και τη Μυανμάρ.


Ο χώρος για τις ανεξάρτητες φωνές και την κοινωνία των πολιτών συρρικνώθηκε σε μέρη της Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας, ενώ υπήρξαν άδικοι περιορισμοί της ελευθερίας έκφρασης στη Ρωσία, την Τουρκία, το Τουρκμενιστάν, το Αζερμπαϊτζάν, τη Λευκορωσία και το Ουζμπεκιστάν. Η αμερικανική ήπειρος αντιμετώπισε τη μάστιγα εκατοντάδων παράνομων φόνων από δυνάμεις ασφαλείας, μεταξύ άλλων στη Βραζιλία, την Τζαμάικα, την Κολομβία και το Μεξικό, ενώ συνεχίστηκε η ατιμωρησία για τις παραβιάσεις των ΗΠΑ σε σχέση με την αντιτρομοκρατία. Οι κυβερνήσεις στην Αφρική, όπως στη Γουινέα και τη Μαδαγασκάρη, αντιμετώπισαν τους διαφωνούντες με υπερβολική χρήση βίας και παράνομους φόνους, ενώ, μεταξύ άλλων, η Αιθιοπία και η Ουγκάντα κατέστειλαν την κριτική.


Οι συρράξεις χαρακτηρίστηκαν από ανάλγητη αδιαφορία για τους αμάχους. Ένοπλες ομάδες και κυβερνητικές δυνάμεις παραβίασαν το διεθνές δίκαιο στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τη Σρι Λάνκα και την Υεμένη. Στη σύρραξη στη Γάζα και στο νότιο Ισραήλ, ισραηλινές δυνάμεις και παλαιστινιακές ομάδες σκότωσαν και τραυμάτισαν παράνομα αμάχους. Χιλιάδες πολίτες υπέστησαν καταπατήσεις στο πλαίσιο της κλιμακούμενης βίας από τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν ή υπέστησαν τις κύριες συνέπειες των συρράξεων στο Ιράκ και τη Σομαλία. Γυναίκες και κορίτσια υπέστησαν βιασμό και άλλου είδους βία από κυβερνητικές δυνάμεις και ένοπλες ομάδες στις περισσότερες συρράξεις.


Άλλες τάσεις περιλάμβαναν:


■Μαζικές αναγκαστικές εξώσεις ανθρώπων από τα σπίτια τους στην Αφρική, για παράδειγμα στην Αγκόλα, τη Γκάνα, την Κένυα και τη Νιγηρία, συχνά ωθώντας τους ανθρώπους βαθύτερα στη φτώχεια.


■Αυξημένες αναφορές ενδοοικογενειακής βίας κατά γυναικών, βιασμών, σεξουαλικής κακοποίησης, καθώς και δολοφονίας και ακρωτηριασμού έπειτα από βιασμό, στο Μεξικό, τη Γουατεμάλα, το Ελ Σαλβαδόρ, την Ονδούρα και την Τζαμάικα.


■Εκατομμύρια μετανάστες σε χώρες της Ασίας-Ειρηνικού, όπως στη Νότια Κορέα, την Ιαπωνία και τη Μαλαισία, αντιμετώπισαν εκμετάλλευση, βία και κακοποίηση.


■Κατακόρυφη άνοδος του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της μισαλλοδοξίας στην Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.


■Στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, οι επιθέσεις από ένοπλες ομάδες –ορισμένες εκ των οποίων συμπαρατάσσονταν προφανώς με την Αλ Κάιντα– σε κράτη όπως το Ιράκ και η Υεμένη, κορύφωσαν την ανασφάλεια.


Παγκοσμίως, με εκατομμύρια ανθρώπους να ωθούνται στη φτώχεια από την επισιτιστική, την ενεργειακή και τη χρηματοπιστωτική κρίση, τα συμβάντα κατέδειξαν την επείγουσα ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι καταπατήσεις που επηρεάζουν τη φτώχεια.


«Οι κυβερνήσεις πρέπει να καθίστανται υπόλογες για τις παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων που κινούν και βαθαίνουν τη φτώχεια. Η σύσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την ανασκόπηση των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, αυτόν το Σεπτέμβριο, είναι μια ευκαιρία για τους παγκόσμιους ηγέτες να περάσουν από τις υποσχέσεις σε νομικά εκτελεστές δεσμεύσεις», δήλωσε ο Κλαούντιο Κορντόνε.


Οι γυναίκες, ιδίως οι φτωχές, υπέστησαν τις κύριες επιπτώσεις της αποτυχίας επίτευξης αυτών των στόχων. Σύμφωνα με υπολογισμούς, οι επιπλοκές που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη στοίχισαν τη ζωή σε 350.000 γυναίκες, με τη μητρική θνησιμότητα συχνά να προκαλείται άμεσα από τις διακρίσεις λόγω φύλου, τις παραβιάσεις σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων και τη στέρηση πρόσβασης σε υγειονομική περίθαλψη.


«Οι κυβερνήσεις πρέπει να προωθήσουν την ισότητα των γυναικών και να επιληφθούν των διακρίσεων κατά των γυναικών, αν θέλουν να πραγματοποιήσουν πρόοδο στους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας», δήλωσε ο Κλαούντιο Κορντόνε.


Η Διεθνής Αμνηστία κάλεσε επίσης τα κράτη της G20 που δεν έχουν προσχωρήσει πλήρως στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο – ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Τουρκία, Ινδία, Ινδονησία και Σαουδική Αραβία – να το πράξουν. Η διεθνής διάσκεψη ανασκόπησης για το δικαστήριο, η οποία ξεκινά στην Καμπάλα της Ουγκάντα στις 31 Μαΐου, είναι μια ευκαιρία για τις κυβερνήσεις να επιδείξουν τη δέσμευσή τους στο δικαστήριο.


Παρά τις σοβαρές αποτυχίες στη διασφάλιση της δικαιοσύνης πέρυσι, πολλά συμβάντα αποκάλυψαν πρόοδο. Στη Λατινική Αμερική, ξεκίνησαν ξανά έρευνες για εγκλήματα που προστατεύονταν από νόμους αμνήστευσης, με αποφάσεις-ορόσημα εναντίον πρώην ηγετών, περιλαμβανομένων των καταδικαστικών αποφάσεων για τον πρώην πρόεδρο του Περού Αλμπέρτο Φουχιμόρι για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, καθώς και για τον τελευταίο στρατιωτικό πρόεδρο της Αργεντινής Ρεϊνάλντο Μπιγνόνε για απαγωγή και βασανιστήρια. Όλες οι δίκες στο Ειδικό Δικαστήριο για τη Σιέρα Λεόνε ολοκληρώθηκαν, εκτός από τη συνεχιζόμενη δίκη του πρώην προέδρου της Λιβερίας Τσαρλς Τέιλορ.


«Η ανάγκη για αποτελεσματική παγκόσμια δικαιοσύνη είναι ένα βασικό δίδαγμα της περσινής χρονιάς. Η δικαιοσύνη παρέχει αμεροληψία και αλήθεια σε εκείνους που υφίστανται παραβιάσεις, αποθαρρύνει τις καταπατήσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων και τελικά προσφέρει έναν πιο σταθερό και ασφαλή κόσμο», δήλωσε ο Κλαούντιο Κορντόνε.


Πηγή : Γραφείο Τύπου και Προβολής