ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΚΩΣΤΑ ΣΑΚΚΑ

    Στις 4/12/10 συλλαμβάνομαι μαζί με τον σύντροφο Αλέξανδρο Μητρούσια στη Νέα Σμύρνη εξερχόμενος από ενοικιαζόμενη αποθήκη, στο εσωτερικό της οποίας βρίσκεται οπλισμός.

    Έχω παραδεχτεί από την πρώτη στιγμή τη σχέση μου με τον χώρο αυτό, όπως επίσης και με τα όπλα που βρέθηκαν. Έχω δηλώσει από την πρώτη στιγμή ότι είμαι αναρχικός και ότι η παρουσία μου στον συγκεκριμένο χώρο σχετίζεται με την πολιτική μου ταυτότητα και τις επιλογές που αυτή συνεπάγεται.

    Στις 7/12/10 οδηγούμαι στην αρμόδια ανακρίτρια και προφυλακίζομαι με την κατηγορία της συμμετοχής σε άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση και για διακεκριμένη οπλοκατοχή.

    Στις 12/4/11 και ενώ είμαι ήδη πάνω από τέσσερις μήνες κρατούμενος στις φυλακές Ναυπλίου, καλούμαι εκ νέου από τους ανακριτές Μπαλτά, Μόκκα και χωρίς να έχει προκύψει κανένα καινούργιο στοιχείο, χωρίς να έχει υπάρξει καν εξέλιξη κάποιας έρευνας, προφυλακίζομαι για συμμετοχή στην ε.ο. ΣΠΦ. Αυτό έγινε προφανώς αντιλαμβανόμενοι οι κύριοι ανακριτές πως δεν θα μπορούσε να σταθεί σε μία δικαστική αίθουσα η κατηγορία της συμμετοχής σε μία οργάνωση η οποία στο ενεργητικό της δεν έχει καμία δράση, στην κατοχή των μελών της δεν υπάρχουν βόμβες, προκηρύξεις, χρησιμοποιημένα όπλα, μία οργάνωση που δεν έχει ούτε καν όνομα.

    Έχω ξεκαθαρίσει στο παρελθόν - όπως και η ίδια η ε.ο. ΣΠΦ από τη μεριά της - πως δεν είμαι μέλος της εν λόγω οργάνωσης. Δεν το έκανα για να αποφύγω την εκδικητική, κατασταλτική οδύσσεια που επιφυλάσσει η αστική δικαιοσύνη σε όποιον κατηγορείται ως μέλος της, αλλά πολύ απλά γιατί έτσι είναι. Όφειλα να το ξεκαθαρίσω για την αληθή ιστορική καταγραφή. Τόσο για μένα το    Η αρχική κατηγορία της ένταξης σε άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση που αποδόθηκε τόσο σε μένα και τους δύο συντρόφους μου (Μητρούσια, Καραγιαννίδη) όσο και στα υπόλοιπα άτομα που συνελήφθησαν στην ίδια επιχείρηση - παρόλο που δεν είχαν καμία απολύτως σχέση - αποτέλεσε κορύφωση των πολιτικών σκοπιμοτήτων που εξυπηρετήθηκαν από τη ΔΑΕΕΒ εκείνη την περίοδο για λογαριασμό του τότε υπουργού δημοσίας τάξης Χρήστου Παπουτσή, που επιθυμούσε - όπως όλοι οι ομόλογοι του άλλωστε - πάση θυσία την εξάρθρωση τρομοκρατικής οργάνωσης επί των ημερών του. Είναι γνωστό, πως ο εν λόγω υπουργός είχε άμεση εποπτεία της επιχείρησης και μάλιστα αξιολόγησε ο ίδιος τα δεδομένα που του μετέφερε η αντιτρομοκρατική και τέλος έδωσε την εντολή να γίνουν οι συλλήψεις. Όποιος παρακολουθούσε τα καθεστωτικά μέσα εκείνες τις μέρες θα θυμάται τα σενάρια και τις εκτιμήσεις διάφορων δημοσιογραφικών παπαγάλων για το ποιας οργάνωσης μέλη μπορεί να είμαστε, τι σκοπεύαμε να κάνουμε κλπ τα οποία προφανώς τροφοδοτούσε η ΔΑΕΕΒ, μέχρι φυσικά να βγουν τα αποτελέσματα των βαλλιστικών εξετάσεων και να το βουλώσουν... Αργότερα ο κύριος Παπουτσής, στην προσπάθεια του να απολογηθεί για το φιάσκο, δίνοντας συνέντευξη σε γνωστό περιοδικό δήλωσε πως τον "κοροΐδεψε η αντιτρομοκρατική υπηρεσία"(!).

    Στις 6/4 του '12, υπόδικος ακόμα και πλησιάζοντας στη λήξη του 18μηνου (μέγιστο όριο κράτησης βάση του νόμου), προφυλακίζομαι εκ νέου για τη διάπραξη 160 εμπρηστικών και βομβιστικών ενεργειών, την ευθύνη των οποίων έχει αναλάβει η οργάνωση ΣΠΦ. Χαρακτηριστικό είναι πως στη συγκεκριμένη δικογραφία, όχι μόνο δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο εις βάρος μου - δεν μπήκαν καν στον κόπο να κατασκευάσουν αυτή τη φορά - αλλά δεν γίνεται και κάποια αναφορά στο άτομο μου, παρά μόνο στην επίδοση του κατηγορητηρίου. Είναι μία δικογραφία που χωρίς υπερβολή θα μπορούσε με την λογική που χαρακτηρίζει τους εγκάθετους ανακριτές Μπαλτά - Μόκκα, να επιδοθεί στον καθένα. Είναι επίσης χαρακτηριστικό και έκδηλο της σκοπιμότητας αυτής της δίωξης πως οι κύριοι ανακριτές είχαν στα χέρια τους την συγκεκριμένη δικογραφία από την πρώτη στιγμή της σύλληψης μου, γεγονός που τους υποχρέωνε - βάση του νόμου πάντα - να μου επιδοθεί μαζί με την πρώτη δικογραφία. Δηλαδή με λίγα λόγια οι κύριοι αυτοί με προφυλάκισαν με την κατηγορία της ένταξης στην ίδια οργάνωση δύο φορές διαδοχικά(!).

    Σήμερα, όντας υπόδικος 2,5 χρόνια ουσιαστικά για απλή οπλοκατοχή (διακεκριμένη οπλοκατοχή διευκρινιστικά και μόνο σημαίνει πως τα όπλα που κατέχει κάποιος, προορίζονται είτε για εμπόριο, είτε για τροφοδότηση τρομοκρατικής οργάνωσης, κάτι το οποίο ούτε προκύπτει, ούτε το αποδέχομαι), οι κύριοι θεσμικά υπερασπιστές της δικαιοσύνης και του νόμου οι οποίοι κρατούν εμένα επειδή τον παραβίασα, αποφάσισαν να παραβλέψουν ακόμα και το σύνταγμα τους - το οποίο ορίζει κάθε επόμενη της πρώτης προφυλάκισης ως μέγιστο όριο τους 12 μήνες - αφού δεν τους αρκεί για να εξυπηρετήσουν την πολιτική τους ηγεσία και να με κρατήσουν ακόμα έξι μήνες όμηρο.ν ίδιο, όσο και για την ε.ο. ΣΠΦ.  Ουσιαστικά, οι εξοντωτικές προφυλακίσεις που επιβάλουν μία παρατεταμένη συνθήκη αιχμαλωσίας, αποτελεί αντιστάθμισμα για τα σαθρά και πρόχειρα μαγειρεμένα κατηγορητήρια, τα οποία ότι και να κάνουν, αδυνατούν να αποτρέψουν το "ξεφούσκωμα" τους στις δικαστικές αίθουσες παρά το ειδικό καθεστώς που τις χαρακτηρίζει (από κάθε άποψη). Όποιος έχει περάσει απ' αυτές έστω και για λίγο, το γνωρίζει αυτό πολύ καλά.

    Είναι ξεκάθαρη πλέον η τακτική τους και προδίδει την εκδικητική τους σκοπιμότητα. Ναι είναι αλήθεια, το κράτος εκδικείται τους πολιτικούς του αντιπάλους. Τους εκδικείται αλλά ποτέ δεν τους αναγνωρίζει. Ποτέ δεν το έκανε άλλωστε. Πράκτορες και προδότες τότε, τρομοκράτες και εχθρός της κοινωνίας τώρα.

    Είναι γεγονός πως το πολιτικό σύστημα, διανύει μεταπολιτευτικά την κρισιμότερη και ασταθέστερη περίοδο, εξαιτίας των εγχώριων συνεπειών της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Είναι επίσης γεγονός πως η καταστολή και γενικά η αυταρχική στάση του κράτους, είναι το "τελευταίο χαρτί" που έχει στα χέρια του, προκειμένου να διασφαλίσει την υποτελή κοινωνική ειρήνη και το να αποτρέψει, η γενικευμένη αντίδραση να εκφραστεί με οργανωμένες και ουσιαστικότερες εξεγερτικές μορφές.

    Ο ίδιος ο υπουργός οικονομικών έχει ομολογήσει πως πρώτη φορά καλείται κυβέρνηση να εφαρμόσει τόσο ακραία μέτρα σε περίοδο ειρήνης.

    Οι νόμοι οι οποίοι ανέκαθεν εκφράζανε τη βούληση των ισχυρών, σήμερα δεν αρκούν για τους πολιτικούς εκπροσώπους του συστήματος μπροστά σ' αυτά που καλούνται να διεκπεραιώσουν υπηρετώντας το.    Έχοντας την άποψη και την θέση πως ο δρόμος για την ατομική - συλλογική ελευθερία είναι γεμάτος από αγώνα και αντίσταση, αποφάσισα από την Τρίτη 4/6, να προχωρήσω σε απεργία πείνας· ημερομηνία που με το ισχύον νομικό καθεστώς, λήγει το μέγιστο όριο προφυλάκισης μου. Διευκρινίζω πως για μένα η επιλογή του να προχωρήσω σε απεργία πείνας, δεν αποτελεί κίνηση απελπισίας, αλλά επιλογή συνέχισης του αγώνα. Ενός αγώνα που δίνουμε από την πρώτη στιγμή της αιχμαλωσίας μας εγώ και οι σύντροφοί μου, αντιστεκόμενοι σε μία δίχως προηγούμενο εκδικητική αντιμετώπιση από τους δικαστικούς μηχανισμούς, οι οποίοι αποφάσισαν για την περίπτωση μας να κάνουν ένα διάλειμμα από τα εισπρακτικά τους καθήκοντα, προκειμένου να υπερασπιστούν την κοινωνία από τους υποτιθέμενους εχθρούς της και τους νόμους από τους παραβάτες τους. Είναι οι ίδιοι μηχανισμοί και οι ίδιοι άνθρωποι πίσω απ' αυτούς, που αποτελούν τους φυσικούς αυτουργούς της νομιμότητας των επιστρατεύσεων των απεργών, των χιλιάδων πλειστηριασμών και αστέγων, της κατάργησης των εργασιακών διεκδικήσεων, των απολυμένων, της κατάργησης των κοινωνικών παροχών, των χιλιάδων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, των εκατοντάδων αυτόχειρων κάθε χρόνο που βάζουν τέλος στη ζωή τους επειδή αδυνατούν να ανταπεξέλθουν αξιοπρεπώς, της νομιμότητας των στοιβαγμένων ανθρώπων σε στρατόπεδα χαρακτηρίζοντας τους ως λαθραίους. Είναι οι φυσικοί αυτουργοί της νομιμότητας των βασανιστηρίων και των ξυλοδαρμών στα αστυνομικά τμήματα, των τυχαίων εκπυρσοκροτήσεων, της φίμωσης των αντικαθεστωτικών μέσων πληροφόρησης...

    Είναι οι φυσικοί αυτουργοί της δημιουργίας μίας κοινωνίας νεκροταφείο στο όνομα του νόμου.

    Είναι οι φυσικοί αυτουργοί της δημιουργίας μίας κοινωνίας νεκροταφείο αν χρειαστεί ακόμα και εκτός νόμου...

    Βουτηγμένοι στην υποκρισία και την αθλιότητα, κατάπτυστοι τόσο για τους θιασώτες της αστικής δικαιοσύνης, όσο και για τους επικριτές και τους ιδεολογικούς εχθρούς της.

 

 

 

 

    "Αργοπεθαίνει όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές(...) Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη απ' το απλό γεγονός της αναπνοής".

                                                 

                                             

            Πάμπλο Νερούντα

Κείμενο συμπαράστασης 290 κρατουμένων στον Κώστα Σακκά

Κείμενο συμπαράστασης στον αναρχικό κρατούμενο Κώστα Σακκά υπογράφουν 290 κρατούμενοι από φυλακές της Λάρισας, της Πάτρας, της Κέρκυρας,της Α΄ Πτέρυγας Κορυδαλλού, της Αλικαρνασσού και τις Γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θηβών.

Στο κείμενό τους, οι κρατούμενοι σημειώνουν ότι η προφυλάκιση του Κ. Σακκά παρατάθηκε χωρίς κανένα σκεπτικό ή νομική πρόφαση για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Κάνουν λόγο για μια εκδικητική απόφαση που δεν καλύπτεται από το ισχύον νομικό πλαίσιο και αποκαλύπτει την ουσία του κράτους, ως “βάρβαρου, καταπιεστικού μηχανισμού, που θέλει να γονατίσει όποιον κινείται έξω από τους νόμους του”.

Αναφορικά με την απόφαση του Κ. Σακκά να προχωρήσει σε απεργία πείνας, σημειώνουν ότι είναι μια επιλογή που προκρίνεται όταν πλέον δεν υπάρχει κανένα περιθώριο αντίδρασης και που “δημιουργεί ένα ανάχωμα στην καταστολή , νόμιμη ή παράνομη, απαιτώντας όμως σαν ενέχυρο την διακύβευση της υγείας ή ακόμα και της ζωής του ανθρώπου που αγωνίζεται”.

Πρόκειται, αναφέρουν, για έναν ωμό εκβιασμό απέναντι στην εξουσία και τη δικαιοσύνη της, που στην περίπτωση του Κ. Σακκά μεταφράζεται ως εξής:

“για κάθε μέρα που κρατείται όμηρος από το κράτος με διαδικασίες έξω από τους ίδιους του τους νόμους, θα βρίσκεται σε απεργία πείνας, απαιτώντας την απελευθέρωση του, κάνοντας παράλληλα ξεκάθαρο το ποιος θα είναι ο μόνος υπεύθυνος για την στέρηση της ελευθερίας του και την επιβάρυνση της υγείας του”.

Στόχος του κειμένου, υπογραμμίζεται, είναι πρωτίστως να επισημανθεί ότι οι αγώνες μόνο με συλλογικό τρόπο μπορούν να κερδηθούν και ότι κάθε τέτοια ενέργεια από την πλευρά της εξουσίας λειτουργεί σαν πείραμα, σαν σφυγμομέτρηση των αντιστάσεων, έτσι ώστε να ετοιμάσει την επόμενη πιο σκληρή κατασταλτική κίνηση, όπως για παράδειγμα την αύξηση ή και κατάργηση του ορίου προφυλάκισης.

“Απέναντι σε όσους μας καταπιέζουν, όσους επιμένουν να μας στερούν την ελευθερία μας, καταλύοντας μέχρι και τους δικούς τους νόμους, πρέπει να παλέψουμε και να αντισταθούμε, αναγνωρίζοντας ότι βρισκόμαστε όλοι στην ίδια πλευρά. Να ενώσουμε τις φωνές μας και τις δυνάμεις μας μέχρι την καταστροφή κάθε φυλακής νοητής ή πραγματικής” καταλήγει το κείμενο.

Απεργία πείνας από 4 Ιούνη του αναρχικού Κ. Σακκά

Ο αναρχικός Κ. Σακκάς έχει ξεκινήσει απεργία πείνας από την Τρίτη 4 Ιούνη διεκδικώντας την άμεση αποφυλάκισή του. Στις 4 Ιουνίου έληξε και το μέγιστο όριο προφυλάκισής που μπορεί να επιβληθεί σε έναν κρατούμενο κατηγορούμενο για δυο υποθέσεις, που είναι 30 μήνες.

Ο Κώστας Σακκάς, μαζί με τους Α. Μητρούσια, Γ. Καραγιαννίδη και Σ. Αντωνίου συνελήφθησαν στις 4 Δεκέμβρη του 2010, κατηγορούμενοι αρχικά για ανώνυμη τρομοκρατική οργάνωση και διακεκριμένη οπλοκατοχή, μαζί με άλλους 2 συλληφθέντες, οι οποίοι απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες, ενώ για τους ίδιους το κατηγορητήριο αναβαθμίστηκε σε δεύτερο χρόνο με την αιτιολογία της “συμμετοχής στην Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς”. Και οι τέσσερις αρνούνται την συμμετοχή τους στην οργάνωση, υπερασπιζόμενοι όμως την αναρχική τους ταυτότητα.
Λίγες μέρες πριν λήξει το μέγιστο όριο προφυλάκισής του, ο Κ. Σακκάς, ενημερώθηκε ότι αυτή θα συνεχιστεί για τους επόμενους 6 μήνες, χωρίς καμία αιτιολόγηση.

Αποχή από το συσίτιο μεταναστών στο ΑΤ Κυψέλης και ξυλοδαρμός τους από μπάτσους

Κάθε μορφή φυλάκισης, βασανιστηρίων κατά την διάρκεια της και καταπάτηση της ελευθερίας των ανθρώπων, από την εξουσία και το κράτος, θα μας αφορά ως την πλήρη κατάργηση της

21 κρατούμενοι μετανάστες στο ΑΤ Κυψέλης αρνήθηκαν σήμερα να σιτιστούν διαμαρτυρόμενοι για την περικοπή του ενός από τα δύο γεύματα που λαμβάνουν ημερησίως, και γι' αυτό ξυλοκοπήθηκαν από τους μπάτσους.

21 κρατούμενοι μετανάστες και πρόσφυγες στο ΑΤ Κυψέλης αρνήθηκαν σήμερα το μεσημέρι να σιτιστούν διαμαρτυρόμενοι για την περικοπή του φαγητού που όπως τους ανακοινώθηκε θα διαρκέσει για πέντε ημέρες.

Η δικαιολογία είναι ότι αυτές τις μέρες υπάρχουν αργίες λόγω των εορτών και οι υπάλληλοι του ετοιμάζουν τα γεύματα …δεν δουλεύουν.

Τι ειρωνεία, αυτό συμβαίνει κατά τη διάρκεια των γιορτών του Πάσχα (και των Χριστουγέννων κλπ) όπου όλοι οι υπόλοιποι τρώμε διπλάσιες και τριπλάσιες μερίδες φαγητού.

Η διαμαρτυρία τους αφορά και το ότι το φαγητό ήταν τόσο λίγο που οι άνθρωποι πραγματικά πεινούσαν και πεινάνε. Πλέον όμως από δική τους επιλογή. Σήμερα πρώτη μέρα περικοπής του φαγητού η υπομονή τους εξαντλήθηκε καθώς τους έδωσαν ένα πιάτο μακαρόνια σκέτα, για όλη τη μέρα.

 Αλλά και τον υπόλοιπο καιρό το πρωινό δεν είναι παρά μια φρατζόλα ψωμί για τρία άτομα και προβλέπεται μόνο μια φορά την εβδομάδα κοτόπουλο και μία μοσχάρι. Αυτά. Οι επισκέπτες των κρατουμένων δεν μπορούν να τους πάνε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ φαγώσιμο εκτός από φιέστα φραπέ.

Πρόκειται για εικοσιένα άτομα από διάφορες χώρες, κάποιοι κρατούνται μόνο και μόνο επειδή δεν είχαν χαρτιά. Βρίσκονται στο υπόγειο κρατητήριο του τμήματος όλοι για περισσότερο από ένα μήνα, πέντε απ’ αυτούς για πάνω από τρεις μήνες, δέκα για πάνω από πέντε μήνες, δύο για σχεδόν οκτώ μήνες και ένας για δώδεκα μήνες παρά μερικές μέρες.

Ειδικά οι χωρίς χαρτιά βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση χωρίς κάποια καταδίκη ή καθεστώς υποδίκου αλλά μόνο με μια διοικητική απόφαση (των μπάτσων).

Η διαμαρτυρία γίνεται επίσης για τις υπόλοιπες συνθήκες κράτησης, η έλλειψη πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας την ώρα που υπάρχουν περιστατικά με οξεία συμπτώματα. Άτομο με κολικούς νεφρού πήγε στο νοσοκομείο μόνο μετά την προειδοποίηση των συγκρατούμενων του ότι θα διαμαρτυρηθούν έμπρακτα.

Οι κρατούμενοι αυτοί γνωρίζουν ότι για να καλύπτονται οι ανάγκες τους σε φαγητό και είδη για την προσωπική υγιεινή και καθαριότητα προβλέπονται κονδύλια που αντιστοιχούν σε πέντε ευρώ και σαράντα πέντε λεπτά την ημέρα για τον καθένα. Για το ανύπαρκτο φαγητό αλλά και για την παντελή έλλειψη χαρτιού υγείας και σαπουνιού.

Για όλους αυτούς τους μήνες που βρίσκονται έγκλειστοι δεν είχαν ούτε μια μέρα τη δυνατότητα προαυλισμού, η αυλή που το πιθανό είναι να αφορά τον ακάλυπτο του κτιρίου είναι κλειδωμένη και η δικαιολογία που έχει δοθεί στο παρελθόν είναι ότι οι γείτονες ενοχλούνται από τη φασαρία…

Στη διαμαρτυρία τους αυτή που είχε τη μορφή της αποχής από το φαγητό η διοίκηση του τμήματος απάντησε με απειλές για ξυλοδαρμό από ειδικές αστυνομικές δυνάμεις (με κουκούλες) και αναγκαστική σίτιση. Η απειλή του ξυλοδαρμούς τους πραγματοποιήθηκε σήμερα λίγο αργότερα το απόγευμα.

Τι θα αποφασίσουν σχετικά με το πώς αντιμετωπίστηκε η διαμαρτυρία τους αλλά και για τη διαμαρτυρία αυτή καθεαυτή θα γίνει σύντομα γνωστό και πιθανό να ακολουθήσει και επόμενη ενημέρωση.

"Εδώ στη φυλακή της Λάρισας που οι νόμοι διαφέρουν απ' οποιοδήποτε άλλο σωφρονιστικό κατάστημα της χώρας"

Συνεχίζεται η απεργία πείνας στις φυλακές της Λάρισας,οι κρατούμενοι διαμαρτύρονται για τις συνθήκες κράτησης και την αντιμετώπιση που έχουν από τις αρχές. Την προηγούμενη εβδομάδα οι κρατούμενοι είχαν ξεκινήσει αποχή από το συσσίτιο.
Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων στην κινητοποίηση συμμετέχουν περίπου 580 κρατούμενοι. Σημειώνεται πως οι κρατούμενοι ζήτησαν το συσσίτιό τους να δοθεί σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη.
Οι κρατούμενοι είχαν αποστείλει προς το υπουργείο Δικαιοσύνης υπόμνημα στο οποίο ανέφεραν τα αιτήματά τους. Διαβάστε το υπόμνημα με τα αιτήματα που υπογράφουν οι κρατούμενοι της Α, της Β' και της Γ' πτέρυγας Τα αιτήματα τους τα έχουμε αναρτήσει σε προηγούμενη δημοσίευση.

«Ζούμε σαν τα σκυλιά και κοιμόμαστε με βάρδιες» Σάββατο 27 Απριλίου 2013

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ  ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ-ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ

«Μπορεί να πεθάνουμε και να μην το μάθει κανένας. Είναι η πέμπτη μέρα που κάνουμε απεργία πείνας στα κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος Μοσχάτου. Ζούμε σαν τα σκυλιά», λέει ο Αρμέν Μουραντιάν: «Κοιμόμαστε με βάρδιες σ’ ένα δωμάτιο γεμάτο ακαθαρσίες. Εξι άτομα σε τρία στρώματα. Τρία δωμάτια γεμάτα. Στο τέταρτο, το μεγαλύτερο, στρίμωξαν περισσότερα από 15 άτομα».

Περασμένα μεσάνυχτα τηλεφώνησε στην «Ε» ο νεαρός Αρμένης, καλώντας σε βοήθεια: «Αυτή την ώρα μας επιτρέπουν να τηλεφωνήσουμε. Μας συνέλαβε η ομάδα ΔΙΑΣ στο δρόμο. Είχαν λήξει τα χαρτιά μας. Κανένας δεν κατηγορείται για κλοπή ή κακούργημα. Μας κρατούν 7-8 μήνες με απόφαση απέλασης».

Αναφέρει τους συγκρατούμενούς του έναν έναν, με τ’ όνομά τους. Στο ίδιο κρατητήριο είναι ο Μ. Αρχάνι, Ιρανός, του οποίου τους γονείς δολοφόνησε το καθεστώς, που ήρθε να ζητήσει άσυλο. Μαζί είναι ο Α. Στάντι από το Ιράκ και ο Αχ. Ασφερ από το Πακιστάν. Και ο «παππούς». Ενας 55χρονος Αιγύπτιος, που έχει κάνει απόπειρα αυτοκτονίας. Έχει ζήσει 28 χρόνια στην Ελλάδα. Εχει ένα παιδί. Αλλά έληξαν τα χαρτιά του. Πρέπει να εξεταστεί από γιατρό. Ζητάει από το πρωί τα φάρμακά του. Υποφέρει από σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Οι αστυνομικοί αδιαφορούν. Ο Πακιστανός παραμιλάει. «Είναι τέσσερις μήνες κλεισμένος στους τέσσερις τοίχους. Δεν έχουμε δει τον ήλιο. Σαπίσαμε απ’ την υγρασία».

Χωρίς δικηγόρους

«Μας έδιναν ελάχιστο φαγητό, όσο χρειάζεται για να ζούμε. Το έφερναν στις 12 το βράδυ. Περιμέναμε όλοι το φαγητό. “Μοιραστείτε το”, έλεγε ο αστυνομικός. Το κλότσαγε στην πόρτα, βρίζοντας: “Μη σας γ…”».

Ο ίδιος λέει ότι δεν έχουν επικοινωνήσει με καμία οργάνωση ή φορέα: «Ούτε με δικηγόρους. Γιατί δεν μπορούμε να τους πληρώσουμε. Ζήτησα από ένα φίλο να μας φέρει βιβλία. Τα απαγόρευσαν. Δεν υπάρχουν στρώματα για όλους».

Δεν είναι η πρώτη καταγγελία που αφορά το Α.Τ. Μοσχάτου. Η Κίνηση Πολιτών Μοσχάτου «Μεσοποταμία» τις μέρες των Χριστουγέννων κατήγγειλε την κράτηση του Τούρκου παραπληγικού Τζάφερ Κουρτ, ο οποίος είναι αναγνωρισμένος πρόσφυγας και συνεπώς διέμενε νόμιμα στη χώρα μας. Για την κράτησή του διενεργείται ΕΔΕ. Διαμαρτυρόμενοι για τις συνθήκες κράτησης, τα μέλη της Κίνησης Πολιτών Μοσχάτου, σε συνεργασία με το Δήμο Μοσχάτου, διοργανώνουν αντιρατσιστική συναυλία το επόμενο Σάββατο στην πλατεία Μεταμόρφωσης.

Ενημέρωση σχετικά με την κινητοποίηση των κρατουμένων στη φυλακή Λάρισας

Ενημέρωση σχετικά με την κινητοποίηση των κρατουμένων στη φυλακή Λάρισας

Στις 13 Απριλίου, μετά από πρωτοβουλία κρατουμένων της Β’ Πτέρυγας κλήθηκε συνέλευση πτέρυγας, έχοντας ως σκοπό να αναδείξει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι στη συγκεκριμένη φυλακή και να ξεκινήσει ένας ακηδεμόνευτος αγώνας για την επίλυσή τους.

Η ανταπόκριση από τη συνέλευση ήταν θετική και σχεδόν το σύνολο των κρατουμένων δεσμεύτηκε για έναν αγώνα διαρκείας. Ταυτόχρονα, υπήρξε επικοινωνία με τη Γ’ και την Α’ Πτέρυγα, όπου καθολική ήταν η συμφωνία και η συμμετοχή στην πρώτη και μερική, αλλά πολυπληθής παρά ταύτα, στη δεύτερη.

Σχηματίστηκε μια επιτροπή η οποία περιλαμβάνει κρατούμενους και από τις τρεις πτέρυγες, η οποία ανέλαβε την ευθύνη της συνδιαλλαγής με τους κρατικούς φορείς, τόσο εντός όσο και εκτός φυλακής.

Έτσι, λοιπόν, όπως και είχε συμφωνηθεί, στις 15/4 η επιτροπή παρουσιάστηκε στη διεύθυνση, ώστε να γνωστοποιήσει επισήμως το γεγονός πως, από τη μέρα εκείνη, οι κρατούμενοι της φυλακής Λάρισας βρίσκονταν σε αγώνα, καθώς και για να κοινοποιήσει τα αιτήματά μας.

Αιτήματα που αφορούν βασικές λειτουργίες της φυλακής και τον τρόπο με τον οποίο η υπηρεσία τις διεκπεραιώνει. Συγκεκριμένα, τέθηκαν 4 βασικά αιτήματα:

1. Το ζήτημα των αναστολών (της υφ’ όρον απόλυσης που δικαιούται ο οποιοσδήποτε κρατούμενος πληροί τις προϋποθέσεις).

Στο συγκεκριμένο ζήτημα, η μοναδική λέξη που θα μπορούσε να περικλείει μέσα της το πώς λειτουργούν τα αρμόδια συμβούλια είναι η Εκδικητικότητα…

• 

  Μεγάλες, αδικαιολόγητες και παντελώς αυθαίρετες καθυστερήσεις, ώστε να εξεταστεί η (τυπική για άλλες φυλακές) αίτηση.
• Ανεκδιήγητες προφάσεις και αιτιολογήσεις για την απόρριψη των αιτήσεων με πιο κραυγαλέα και αρκετά πολυφορεμένη αυτή της «προσχηματικής συμπεριφοράς του κρατουμένου», όπου, με λίγα λόγια, σου λένε πως ναι μεν δεν έχεις κάποιο πειθαρχικό παράπτωμα, ναι μεν δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί κάτι μεμπτό κατά τη διάρκεια της κράτησης, όμως αυτό είναι απλώς ένα θέατρο ώστε να αποφυλακιστείς και δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική (και οπωσδήποτε επικίνδυνη) προσωπικότητά σου, την οποία όμως γνωρίζουν πέραν πάσας αμφιβολίας οι δικαστικοί καρεκλοκένταυροι των συμβουλίων..
• Επιμονή του να χρησιμοποιούνται περασμένες πειθαρχικές ποινές ως λόγος απόρριψης αιτημάτων, παρά το γεγονός πως νομοθετική διάταξη που ψηφίστηκε πριν λίγο καιρό και τέθηκε σε ισχύ από τις 20 Μαρτίου αναφέρει ρητά τη διαγραφή όλων των πειθαρχικών ποινών από το δελτίο πειθαρχικού ελέγχου του κρατουμένου και απαιτεί να ΜΗΝ λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση τακτικής άδειας, απόλυσης υπό όρο και για τη χορήγηση άλλων ευεργετικών μέτρων.
• Αλλοδαποί κρατούμενοι, οι οποίοι τηρούν όλες τις προϋποθέσεις για να αποφυλακιστούν (ακόμη και σε μερικές περιπτώσεις έχοντας εκτίσει το σύνολο της ποινής), παραμένουν για μήνες επί μηνών έγκλειστοι στη φυλακή, ουσιαστικά παράνομα.
  Το ζήτημα των αδειών
  Και στο ζήτημα των αδειών ισχύουν όσα έχουν γραφτεί για την υφ’ όρον απόλυση. «Προσχηματική συμπεριφορά», αναγραφή πειθαρχικών κλπ., μαζί με ένα εξειδικευμένο μείγμα προφάσεων όπως: «έλλειψη επισκεπτηρίων», «δε σε γνωρίζουμε καλά», «φόβος για τέλεση νέων αδικημάτων», «μεγάλο υπόλοιπο ποινής», «μικρό υπόλοιπο ποινής» (…) κ.λπ. Ταυτόχρονα, τον τελευταίο καιρό, μια από τις κύριες δικαιολογήσεις για το ασύστολο κόψιμο αδειών στο σύνολο των κρατουμένων είναι το ότι ένας πολύ μικρός αριθμός κρατουμένων έχει παραβιάσει την άδεια και, ως εκ τούτου, εφαρμόζοντας λογικές συλλογικής ευθύνης και αντιποίνων, κόβονται σε όλους προς παραδειγματισμό και προφανώς, προς βελτίωση των στατιστικών της φυλακής. Ενημερωτικά, το ποσοστό των κρατουμένων που παραβιάζουν την άδεια αντιστοιχεί στο 2% με 3% από αυτούς που τη δικαιούνται. Ο λόγος που υπάρχει αυτή η κατάσταση σήμερα, είναι γι’ αυτό το ±1% σε κάποιο στατιστικό δείκτη επί των βιβλίων.
  
   
  1. Το ζήτημα της κοινωνικής υπηρεσίας.
  Η κοινωνική υπηρεσία θεωρητικά, αποτελεί τον μηχανισμό πρόνοιας των φυλακών. Σκοπός και ρόλος της είναι η βοήθεια και στήριξη των κρατουμένων, παρέχοντάς τους υλική, ψυχολογική και ηθική στήριξη. Στις καλύτερες των περιπτώσεων η κοινωνική υπηρεσία αναλαμβάνει τη στήριξη των άπορων και ευπαθών κρατουμένων, παρέχοντάς τους κάποια βασικά είδη (απαραίτητα για την καθημερινή διαβίωση εντός των τειχών) και τη διαμεσολάβηση με την υπόλοιπη υπηρεσία, ώστε να γίνει πιο υποφερτή η συνθήκη του εγκλεισμού. Ταυτόχρονα, έχοντας, υποθετικά, την προαναφερθείσα επαφή με τους κρατούμενους, έχει λόγο στα συμβούλια της φυλακής (όπως αυτά που θα κρίνουν αν θα σου δοθεί άδεια, αν θα κάνει επισκεπτήριο κλπ.).
  Έχουμε, λοιπόν, την ιδανική αυτή περίπτωση που αναφέραμε ότι, επί της ουσίας, είναι ένα μίζερο απομεινάρι του συστήματος πρόνοιας και με την ύπαρξή τους λειτουργεί ως βαλβίδα αποσυμπίεσης του εξευτελισμού και της καταπίεσης που υφίσταται οποιοσδήποτε βρίσκεται σε καθεστώς εγκλεισμού. Και έχουμε και την περίπτωση της κοινωνικής υπηρεσίας της Λάρισας. Μιας κοινωνικής υπηρεσίας εγκάθετης και ευθυγραμμισμένης πλήρως με την εκδικητική και απαξιωτική προς τους κρατούμενους διεύθυνση. Η εν λόγω κοινωνική υπηρεσία, μην μπαίνοντας καν στον κόπο να κρατήσει τα προσχήματα, δεν επιτελεί τίποτα από τα θεωρητικά της καθήκοντα που αναφέρθηκαν παραπάνω, αποκρυσταλλώνοντας επί της ουσίας τον ρόλο της ως ακόμη ένα κομμάτι του μηχανισμού ελέγχου και πειθάρχησης της φυλακής. Της προτείνουμε να παραιτηθεί από τα τωρινά της καθήκοντα και να επαναπροσληφθεί ως ανθρωποφύλακας ή μπάτσος, αφού αφενός τηρεί όλες τις προϋποθέσεις, αφετέρου πιστεύουμε πως είναι και κρυφή επιθυμία της ίδιας.
  
  
  
  
  1. Το ζήτημα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
  Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πρόβλημα που αφορά το σύνολο των φυλακών. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι απλά απαράδεκτη ή ανύπαρκτη. Αν είσαι τυχερός και έχεις ένα απλό πονοκέφαλο, θα καταφέρεις να εξασφαλίσεις τα παυσίπονα για την επόμενη φορά που θα σε πιάσει, αφού, μέχρι να το πάρεις, θα έχει περάσει από μόνος του. Αν είσαι άτυχος και έχεις κάτι σοβαρό και κατεπείγον, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να αρχίσεις να κλείνεις όποιες εκκρεμότητες έχεις αφήσει ανοιχτές στη ζωή σου… Φυσικά, δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε το γεγονός πως ΚΑΝΕΝΑΣ κρατούμενος ΠΟΤΕ δεν θα αντιμετωπίσει προβλήματα αϋπνίας, αφού το μόνο που υπάρχει σε αφθονία, δεν τελειώνει ποτέ και συνταγογραφείται αφειδώς, είναι τα ψυχοφάρμακα. Όσο για τον οδοντίατρο… μεγάλη κουφάλα.
  Συνοψίζοντας, πιστεύουμε πως γίνεται εμφανές στον καθένα πως υπάρχουν ουσιαστικότατοι λόγοι για τους οποίους έχουμε πάρει την απόφαση να ξεκινήσουμε αγώνα, διεκδικώντας, επί της ουσίας, τα αυτονόητα.
  Η αποφασιστικότητά μας είναι σαφής και επιβεβαιώνεται από το γεγονός πως έχουμε επιλέξει να χρησιμοποιήσουμε τα σώματά μας ως όπλο.
  Αυτή τη στιγμή, βρισκόμαστε στην 5η μέρα αποχής από το συσσίτιο, την οποία και θα κρατήσουμε μέχρι και την Κυριακή 28 Απριλίου.
  Τη Δευτέρα 29 Απριλίου θα προβούμε σε απεργία πείνας μέχρι τέλους.
  Μέχρι να αλλάξουν πρόσωπα και καταστάσεις.
  26/4/2013
  Κάποιοι από τους κρατούμενους της Β΄ Πτέρυγας που συμμετέχουν στην κινητοποίηση

Δεν θα επιτρέψουμε τη βαρβαρότητα

Η Κίνηση ενάντια στην αστυνομική αυθαιρεσία και τα βασανιστήρια διοργάνωσε συνέντευξη τύπου την Τρίτη 9 Απρίλη στο κτίριο της ΕΑΤ ΕΣΑ. Σκοπός της κίνησης είναι η ενημέρωση και η καταγγελία των όσων συμβαίνουν στα αστυνομικά τμήματα, τις φυλακές, τα κέντρα κράτησης αλλά και στους δρόμους της Ελλάδας. Επίσης στόχος είναι η καταγραφή, επιτόπου παρέμβαση και δημοσιοποίηση κάθε περίπτωσης βασανισμού από την αστυνομία.
Στην Κίνηση Ενάντια στην Αστυνομική Αυθαιρεσία και τα Βασανιστήρια συμμετέχουν φορείς, οργανώσεις δικαιωμάτων και άτομα (Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, Act Up, Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα κ.ά.).
Ομιλητές ήσαν:
Ο Παύλος Κλαυδιανός, δημοσιογράφος, βασανισθείς στη διάρκεια της Χούντας. 
Ο Δημήτρης Κατσαρής, δικηγόρος στην υπόθεση των 15 συλληφθέντων της αντιφασιστικής μοτοπορείας. 
Ο Γιάννης Μπουρζούκος, πατέρας ενός από τους συλληφθέντες στον Βελβεντό Κοζάνης. 
Ο Δημήτρης, πρώην κρατούμενος στις φυλακές.
https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=s3nERY8FUB4

ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΥΛΩΝΑ 17/2/2013

Από την συγκέντρωση αλληλεγγύης στον αναρχικό Νίκο Ρωμανό στις φυλακές Αυλώνα, όπου κρατείται από τις 11/2

Άφησαν κρατούμενο μαχαιρωμένο επί 2,5 ώρες

Σκηνές από τις οποίες προκύπτει πως οι ανθρώπινες ζωές στις φυλακές του Αγίου Στεφάνου της Πάτρας δεν έχουν καμία αξία, διαδραματίστηκαν, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Patrastimes.gr, λίγο μετά τις οκτώ το βράδυ χθες.

Όλα ξεκίνησαν στην τρίτη πτέρυγα των φυλακών όπου κρατούνται αλλοδαποί, όταν ένας από αυτούς μαχαιρώθηκε κατά τη διάρκεια συμπλοκής.

Ο άντρας έφερε τραύματα στο σώμα και κρίθηκε επιβεβλημένη η άμεση μεταφορά του στο Νοσοκομείο και γι’ αυτό κλήθηκε, όπως προβλέπεται, ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και το περιπολικό του τμήματος μεταγωγών της Πάτρας.

Στις φυλακές έφτασε μετά από λίγο ένα ασθενοφόρο το οποίο παρέλαβε τον αιμόφυρτο κρατούμενο, αλλά δεν μπορούσε να κάνει την μεταγωγή, αν δεν υπήρχε για λόγους ασφαλείας και περιπολικό συνοδείας, το οποίο για μία περίπου ώρα δεν εμφανιζόταν.

Το πλήρωμα του ασθενοφόρου «αποβίβασε» τον τραυματία κρατούμενο καθώς δεν επιτρεπόταν η μεταφορά του χωρίς περιπολικό συνοδείας.

Το ασθενοφόρο έφυγε αφήνοντας τον τραυματία για να επιστρέψει μισή ώρα αργότερα μετά από νέα κλήση αλλά και πάλι το περιπολικό συνοδείας, όπως ενημερωθήκαμε, εμφανίστηκε, αλλά είχε ξαναφύγει, με αποτέλεσμα να επαναληφθούν οι ίδιες σκηνές, με τον μαχαιρωμένο κρατούμενο να μην παραλαμβάνεται και το όχημα να φεύγει για μία ακόμα φορά χωρίς το περιστατικό.

Κάτω από τις αποδοκιμασίες κρατουμένων αλλά και τις αντιδράσεις του προσωπικού που υπηρετεί στο ιατρείο των φυλακών τελικά ο αιμόφυρτος κρατούμενος παραλήφθηκε, αφού μετά από δυόμισι ώρες εμφανίστηκε και ένα περιπολικό για να γίνει η μεταφορά του με όχημα συνοδείας!!!