ΤΗΣ ΑΠΟ-ΔΡΑΣΗΣ

To περιοδικό αυτό γεννήθηκε ως αυθόρμητη ανάγκη από άτομα που με τον ένα ή άλλο τρόπο έχουν σχέση με τη φυλακή.Συμπτωματικά βγαίνει σε μια συγκυρία με έντονη κινητικότητα μέσα κι έξω από τις φυλακές. Οι φωνές από μέσα βέβαια δεν ησυχάζουν ποτέ...όσο υπάρχει εγκλεισμός. Οι φυλακές έβραζαν, βράζουν και θα βράζουν.Το περιοδικό αυτό είναι απλά ένα όχημα που βοηθάει αυτές τις φωνές να δραπετεύσουν και να διακινηθούν σ΄όλη τη κοινωνία. Η "απο-δραση", στην ουσία θέλει να συμβάλλει, στην αντιπληροφόρηση, γύρω από τη φυλακή, να συμπαρασταθεί στον αγώνα των κρατουμένων και να στηρίξει έναν λόγο ανατρεπτικό προκειμένου να δημιουργηθούν οι συνθήκες να καταργηθούν οι φυλακές. Μόνο μετά από δράση μπορούμε να έχουμε ότι ονειρευόμαστε κι ελπίζουμε. Κι έπειτα δεν είναι η απόδραση καθήκον κάθε ανθρώπου που βιώνει, αυτόν τον αργό θάνατο, την χειρότερη ποινή της κρατικής εξουσίας, που φυλακίζεται, πειθαρχείται και τιμωρείται με κάθε τρόπο;

Σάββατο, Μαΐου 15, 2010

Ιστορίες καθημερινής βίας των ελληνικών δικαστηρίων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ "18 ΑΝΩ" - 11/5/2010 Tuesday, May 11, 2010
Απεξαρτημένος καταδικάζεται σε 4 χρόνια φυλακή !
Στις 06/05/2010 ο Αχιλλέας Δεσποτάκης που έχει ολοκληρώσει με επιτυχία το θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης του 18 άνω και είναι ήδη πάνω από τρία χρόνια καθαρός από όλες τις ουσίες καταδικάστηκε από το εφετείο της Λάρισας σε 4 χρόνια φυλακή. Ο Αχιλλέας, ο οποίος είναι ήδη 49 ετών με πολλά παθολογικά προβλήματα (καρδιολογικά κ.α.) βρήκε το κουράγιο να ενταχθεί σε στεγνό θεραπευτικό πρόγραμμα και να πραγματοποιήσει βαθειές αλλαγές στον εαυτό του και στον τρόπο ζωής του για να διεκδικήσει με αξιοπρέπεια μια ισότιμη θέση μέσα στο κοινωνικό σύνολο. Και τώρα η Πολιτεία ως «επιβράβευση» αυτής της τεράστιας προσπάθειας που κάνει για να κερδίσει τη μάχη της ζωής του τον στέλνει στη φυλακή για αδικήματα που διέπραξε όταν ήταν εξαρτημένος από τις ουσίες και λόγω της εξάρτησης του.

Το μήνυμα που συνάγεται από αυτή την απόφαση του Δικαστηρίου είναι ότι δεν αξίζει να προσπαθήσει να απεξαρτηθεί κανείς αφού έτσι κι αλλιώς θα καταλήξει στη φυλακή. Κατανοούν οι αρμόδιοι τι σημαίνει αυτό για τους χιλιάδες εξαρτημένους που κατακλύζουν τις πλατείες και διστάζουν να πάρουν τη μεγάλη απόφαση της απεξάρτησης τους ; Κατανοούν το μέγεθος της ευθύνης που αναλαμβάνουν όταν αποτρέπουν ουσιαστικά από τη θεραπεία όλους αυτούς τους νέους ανθρώπους;

Πρόσφατα οδηγήθηκε στη φυλακή για τον ίδιο λόγο και άλλος απεξαρτημένος από την κοινότητα «ΙΘΑΚΗ» του ΚΕΘΕΑ. Χρειάστηκε να δοθεί μάχη για την απελευθέρωση του ( που έγινε πριν λίγες μέρες).

Θεωρούμε αυτή τη στάση της Πολιτείας ανάλγητη και υποκριτική. Ανάλγητη γιατί οδηγεί στη φυλακή (και στην πιθανή υποτροπή εκεί μέσα) έναν άνθρωπο που κατάφερε να απεξαρτηθεί και να ξαναρχίσει τη ζωή του μακρυά από τις ουσίες και τον κόσμο τους.
Υποκριτική γιατί καλεί σε όλους τους τόνους τους εξαρτημένους να ενταχθούν σε θεραπευτικό πρόγραμμα γιατί «τα ναρκωτικά σκοτώνουν» και στη συνέχεια με αποφάσεις τέτοιου τύπου ακυρώνει την προσπάθεια τους αλλά και τα ίδια τα θεραπευτικά προγράμματα !
Ζητάμε την ανάκληση αυτής της απαράδεκτης απόφασης.

Στεκόμαστε στο πλευρό του Αχιλλέα και μαζί του δίνουμε όλοι μαζί τη μάχη για την κατοχύρωση όλων των δικαιωμάτων των απεξαρτημένων και προπάντων του «ιερού» δικαιώματος τους σε μια καθαρή, καινούργια ζωή, σε μια απρόσκοπτη πορεία κοινωνικής επανένταξης
Για τη θεραπευτική ομάδα

Η Επιστημονικά Υπεύθυνη της
Μονάδας Απεξάρτησης 18Ανω
Δρ. Κατερίνα Μάτσα
Ψυχίατρος

ΒΟΜΒΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Την Παρασκευή 14/5/2010 το μεσημέρι, αφού είχε γίνει προειδοποιητικό τηλεφώνημα σε εφημερίδα και τηλεοπτικό κανάλι, σημειώνεται ισχυρή έκρηξη από  βόμβα που είχε τοποθετηθεί στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης.

Σάββατο, Απριλίου 17, 2010

Ποια είναι η αντιμετώπιση των σοβαρά άρρωστων κρατούμενων;

Τα ξημερώματα της Παρασκευής 16 Απριλίου 2010, βρέθηκε νεκρή στο κελί της, η 67χρονη  κρατούμενη Μαρία Τανίντα. Και φυσικά δεν είναι ο μόνος θάνατος άρρωστου κρατούμενου στις φυλακές. Και βεβαίως οι δικαστές έχουν το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης και είναι σαν να υπογράφουν το πιστοποιητικό θανάτου αφού δε τους ενδιαφέρει σε τι κατάσταση είναι ο κρατούμενος.
Κι ας σκεφτούμε πόσοι άλλοι κρατούμενοι είναι σ' αυτή τη θέση, ας σκεφτούμε τους ασθενείς τοξικομανείς, ας σκεφτούμε τους μεγάλης ηλικίας κρατούμενους, ας σκεφτούμε τους ξένους κρατούμενους από φτωχές κι εμπόλεμες χώρες που δε ξέρουν ούτε τη γλώσσα, ούτε έχουν δικούς τους ανθρώπους να τους επισκέπτονται.
Για κάποιους κρατούμενους οι πόρτες των φυλακών ανοίγουν το δρόμο χωρίς επιστροφή.
Οι κάθε είδους δικαστές, εισαγγελείς κ.λπ. παίζουν το ρόλο του δήμιου στην Ελλάδα του 2010.

Πέμπτη, Απριλίου 15, 2010

FREEDOM!, WE ARE NOT ANIMALS!

Tα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, είναι μια άλλη μορφή σύγχρονης φυλάκισης. Είναι απ' τις πιο άθλιες κι απάνθρωπες φυλακές, όπου ο άνθρωπος είναι μόνο ένας αριθμός, χωρίς όνομα, χωρίς γλώσσα επικοινωνίας, χωρίς δυνατότητα επισκεπτηρίων και κυρίως "ξένος" σ' ένα ξένο κι αφιλόξενο τόπο, χωρίς δυνατότητα δικαιωμάτων. Κι όλα αυτά χωρίς τα νομικά προσχήματα παραβατικότητας αφού το μόνο έγκλημα των μεταναστών που φυλακίζονται είναι η "παράνομη είσοδος στη χώρα".
Η παρουσία των ανθρώπων σ' όποιο μέρος της γης επιλέγουν για διάφορους λόγους να ζήσουν, δεν είναι παράνομη.

Γι' αυτό και δημοσιεύουμε τα αιτήματα από την από την απεργία πείνας που πραγματοποιούν από χθες 12 Απριλίου 126 φυλακισμένοι μετανάστες στο στρατόπεδο κράτησης της Σάμου.


Σηκώσαμε 3 πανώ. FREEDOM!, WE ARE NOT ANIMALS!, και το τρίτο περιγραφικά: ηρθαμε εδώ για να ζητήσουμε την προστασία σας, δεν είμαστε κλέφτες! Δεν είμαστε εγκληματίες! Γιατί είμαστε στη φυλακή; Προς τί τα σύνορα. Έγιναν 3 ομαδικές απελάσεις από τη frontex και τις τοπικές αρχές, των 60 ατόμων στις 23/03, 9/04. Οι φυλακισμένοι πρόσφυγες γνωρίζουν πως πρόκειται να απελαθούν και λένε πως προτιμούν να αυτοκτονήσουν. Στο κέντρο το μεσημέρι ήταν 14 πράκτορες της frontex. Οι πρόσφυγες γνωρίζουν, πως η δουλειά τους είναι να αλλάζουν τις εθνικότητες τους στα χαρτιά τους κατά την εισαγωγή τους στο κέντρο στη διάρκεια του “screening” , και να οργανώνουν τις ομαδικές απελάσεις. Σήμερα το πρωί, Τρίτη, 13/04 ένας απεργός πείνας ξυλοκοπήθηκε μέχρι λιποθυμίας από μπάτσο που είχε βάρδια στο κέντρο, επειδή αρνήθηκε να συμμετέχει στο συσσίτιο. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όμως μόνο για λίγες ώρες, γιατί στη συνέχεια οι μπάτσοι τον μετέφεραν στο Α.Τ. , όπου δε μπορεί να επικοινωνήσει και κανείς μαζί του. Σύμφωνα με μαρτυρίες οι μπάτσοι τους πήραν τα κινητά κι έτσι δε μπορούν να επικοινωνήσουν ούτε με το δικηγόρο της νομαρχίας, ο οποίος δουλεύει στο κέντρο. Πρόχειρη μετάφραση των αιτημάτων τους: (οι παρενθέσεις είναι επεξηγηματικές, και δεν αποτελούν μέρος του αρχικού κειμένου) Δευτέρα 12 Απριλίου 2010 Από όλους τους κρατουμένους: Προς τo συμβούλιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών (UNHRC) και τις οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα: Θέμα: S.O.S. Α) Ξεκινήσαμε την απεργία πείνας επειδή έχουμε πολλά προβλήματα. 2 ομάδες προσφύγων μεταφέρθηκαν από το κέντρο κράτησης της σάμου . Η πρώτη ομάδα πριν από 19 μέρες. Τους πήραν με χειροπέδες στην Αθήνα. Έμειναν εκεί 2 μέρες σε κρατητήριο, μετά τους μετέφεραν σε άλλη φυλακή κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. (Βένα;) Το δέυτερο γκρουπ, μεταφέρθηκε στις 9 Απρίλη 2010, πριν από 4 μέρες, με την ίδια τακτική, πάλι σε κρατητήριο στην Αθήνα. Από τότε έχουμε χάσει τα ίχνη τους, δεν έχουμε νέα ή πληροφορίες. Ζητάμε τα στοιχειώδη μας δικαιώματα. Τώρα όλοι εδώ είμαστε σε δύσκολη ψυχολογική κατάσταση. Κάποιοι από μας σκέφτονται την αυτοκτονία, αν δεν ελευθερωθούμε σύντομα, γιατί είμαστε μάλλον το επόμενο γκρούπ (προς απέλαση). Ζητάμε απελευθέρωση με τους παρακάτω όρους: 1. Επίσημα χαρτιά (διοικητικής απέλασης) σφραγισμένα και υπογεγραμμένα 2. Εισιτήριο μεταφοράς (για Αθήνα) στα χέρια μας 3. Να φύγουμε ελεύθεροι από το κέντρο (όχι με συνοδεία αστυνομίας και χειροπέδες) 4. Να φύγουμε με παρουσία εκπροσώπου των ηνωμένων εθνών ή άλλης διεθνούς οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δικηγόρου, και εκπροσώπων του τύπου και των ΜΜΕ. 5. Χωρίς βία από καμία πλευρά. Β) Είναι παράνομο να μας εξαναγκάζουν να υπογράφουμε χαρτιά εδώ στο κέντρο χωρίς να είναι μεταφρασμένα σε γλώσσα που καταλαβαίνουμε. Κανείς δεν ήρθε εδώ στο κέντρο να μας εξηγήσει (τα δικαιώματά μας και την κατάσταση) στη γλώσσα μας. Δεν υπάρχει μεταφραστής. Γ) Ζητάμε να μάθουμε ποια είναι η επίσημη διαδικασία κατά την οποία η αστυνομία αλλάζει την εθνικότητά μας (στα χαρτιά που μας εξαναγκάζουν να υπογράφουμε στο κέντρο). Δ) Στην ισχύουσα διαδικασία αίτησης ασύλου δε μας παρέχεται το δικαίωμα να υποστηρίξουμε την αίτησή μας γιατί είναι αδύνατο να είναι κάποιος στη φυλακή και ταυτόχρονα να συλλέγει αποδείξεις για την εθνικότητά του και τα προβλήματά του (που τον καθιστούν πρόσφυγα). * τα αιτήματα υπογράφουν 126 κρατούμενοι πρόσφυγες απεργοί πείνας

Δευτέρα, Απριλίου 12, 2010

Πότε επιτέλους θα σταματήσουμε αυτό το κύκλο με τους θανάτους στις φυλακές;

Την Παρασκευή 9 Απρίλη βρέθηκε στο κελί του, στις φυλακές της Κέρκυρας, νεκρός ισοβίτης. Η αιτία θανάτου και οι συνθήκες "ερευνούνται" δήλωσαν εισαγγελείς, φύλακες , οι αρχές των φυλακών κι όλος ο συρφετός . Η ίδια πάντα κοροϊδία.

ΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΣΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ" ΕΙΝΑΙ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ

8 Απριλίου 2010. "Αυτοκτονία" 20χρονου Γεωργιανού στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Βόλου.
Το κράτος τρομοκράτης και η τρομοκρατικοί μηχανισμοί του "αυτοκτονούν" ακόμη έναν άνθρωπο που απλά ήθελε να ζήσει μακριά από το τόπο που γεννήθηκε. Ήθελε να ΖΗΣΕΙ αυτό από μόνο του ήταν το μόνο έγκλημα του. Είχε καταθέσει αίτηση για χορήγηση πολιτικού ασύλου αλλά αντ' αυτού το μόνο που του δώθηκε ήταν η απόφαση γι' απέλαση. Η απέλαση στη χώρα του ήταν η υπογραφή για τη θανατική καταδίκη του, σαν πολιτικός αντιφρονούντας στη χώρα του.
Δεν ήταν ούτε έμπορας ανθρώπων, ούτε έμπορας ναρκωτικών, ούτε έμπορας όπλων, ούτε άρπαγας δημοσίου χρήματος, γι' αυτό και δε μπορούσε να εξαγοράσει το πολιτικό άσυλο.
Η "αυτοκτονία" την οποία ισχυριστήκανε από την αστυνομία Βόλου, είναι παραμύθια που δε πείθουν.
Ισχυρίζονται πως κρεμάστηκε στο κελί του, όλοι ξέρουν όμως πως σεντόνια δε δίνουν στα αστυνομικά τμήματα, ακριβώς για να αποφύγουν την αυτοκτονία του κρατούμενου [έτσι το δικαιολογούν] ακόμη και τα κορδόνια από τα παπούτσια των κρατουμένων παίρνουν.
Την επόμενη ημέρα 9 Απριλίου, έγινε παρέμβαση στο δημοτικό ραδιόφωνο Βόλου και διαβάστηκε κείμενο για την υποτιθέμενη "αυτοκτονία", ακολούθησε πορεία και μοίρασμα του κειμένου στο κέντρο της πόλης.
Το Σάββατο 10 Απρίλη έγινε πορεία προς το αστυνομικό τμήμα Βόλου Νέας Ιωνίας, όπου δολοφονήθηκε ο 20χρονος Γεωργιανός.

Σάββατο, Μαρτίου 27, 2010

EΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΝΑΥΠΛΙΟΥ

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του κρατούμενου Γ. Π. στις φυλακές Δομοκού, πραγματοποιείται εξέγερση από χθες στις φυλακές Ναυπλίου. Ο κρατούμενος Γ.Π. που μας μετέφερε τη πληροφορία, εκφράζει την ανησυχία του για τη τύχη του αδελφού του που είναι κρατούμενος στις φυλακές Ναυπλίου. Οι ειδικές δυνάμεις είναι παραταγμένες έξω από τις φυλακές έτοιμες να μπουν να καταστείλουν βίαια την εξέγερση.

Πέμπτη, Μαρτίου 18, 2010

ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΑΘΛΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ


Στη Βέννα Ροδόπης υπάρχουν φυλακές που εξευτελίζουν ανθρώπινες ζωές.

Η πρωτοβουλία ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών σε Ροδόπη & Έβρο καλεί σε παρέμβαση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών της Βέννα Ροδόπης την Κυριακή 21 Μάρτη, στις 12 το μεσημέρι.

Μεταφορά, από Ξάνθη, με λεωφορείο, προσυγκέντρωση στο Πολυτεχνείο Ξάνθης, στις 10πμ.


Η Βέννα είναι ένας από τους οκτώ εν λειτουργία χώρους – αποθήκες κράτησης μεταναστών σε Ροδόπη και Έβρο. Τα κέντρα σαν τη Βέννα έχουν δημιουργηθεί στα πλαίσια της αντιμεταναστευτικής πολιτικής του κράτους, αφορώντας κανονικά καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Όλα τα κέντρα κράτησης λειτουργούν εκτός νομικού πλαισίου και ειδικά για την περίπτωση Βέννας δεν υπάρχει καν ιδρυτική πράξη που να ορίζει την λειτουργία της. Η Ροδόπη δεν συμπεριλαμβάνεται στη λίστα νομών για δημιουργία ΕΧΠΑ (Ειδικοί Χώροι Παραμονής Αλλοδαπών). Ακόμη και στο άρθρο 81 του ν. 3536/2005 που προβλέπει τη δημιουργία ΕΧΠΑ δεν καθορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις της λειτουργίας τους. Σύμφωνα με εκθέσεις δικηγόρων που έχουν επισκεφτεί το κέντρο οι συνθήκες υγιεινής είναι άθλιες, δεν υπάρχει ιατρικό προσωπικό και οι κρατούμενοι στοιβάζονται σε υπερπολλαπλάσιο αριθμό από αυτόν που το κέντρο έχει σχεδιαστεί για να φιλοξενεί. Δεν έχουν καμία επαφή με τον έξω κόσμο (δικηγόρους, συγγενείς,διερμηνείς,τοπική κοινωνία) και έχουν ελλειπή πληροφόρηση για τα δικαιώματά τους. Η συμπεριφορά των αρμοδίων είναι συνήθως απαξιωτική, συμβάλλοντας έτσι ακόμα περισσότερο στην προσβολή της αξιοπρέπειας των κρατουμένων.

Την Τετάρτη 3 Φλεβάρη στο κέντρο κράτησης μεταναστών στη Βέννα οι φυλακισμένοι μετανάστες εξεγέρθηκαν λόγω των απάνθρωπων συνθηκών κράτησης και του παρατεταμένου εγκλεισμού τους. Την προηγούμενη μέρα οι δεσμοφύλακες, για να εκτονώσουν την κατάσταση είχαν ζητήσει από την αστυνομία την μεταγωγή 30 κρατουμένων για να λυθεί προσωρινά το πρόβλημα του υπερσυνωστισμού. Παρόλα αυτά, οι μετανάστες εξεγείρονται, βάζουν φωτιά στα ρούχα και τα στρώματα τους. Η αστυνομία επεμβαίνει και προσαγάγει 42 άτομα ως πρωταίτιους στον εισαγγελέα με τη διαδικασία του αυτόφωρου, κατηγορούμενους για απόπειρα απόδρασης, στάση και φθορά δημόσιας περιουσίας. Με διαδικασίες εξπρές την Παρασκευή 5/2, χωρίς δικηγόρο και διερμηνέα, καταδικάζονται σε 4 και 6 μήνες φυλάκιση για απείθεια και διακεκριμένη φθορά και σε δικαστική απέλαση. Για να μην δοθεί εύκολη δυνατότητα σε ομάδα δικηγόρουν που ενδιαφέρθηκε να ασκήσει έφεση, οι καταδικασθέντες μεταφέρονται σε Δράμα και Καβάλα. Για να απαντηθεί αυτή η κατάσταση συγκροτήθηκαν σε Ξάνθη και Κομοτηνή πρωτοβουλίες ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι πρωτοβουλίες αυτές ανέλαβαν την αντιπληροφόρηση της τοπικής κοινωνίας γύρω από το ζήτημα της Βέννας και την καταστολή της εκεί εξέγερσης και διοργανώθηκαν πορείας σε Κομοτηνή (19/2) και Βέννα (20/2). Ερχόμενοι στο κολαστήριο της Βέννας διαπιστώσαμε τις άθλιες συνθήκες κράτησης καθώς και την τρομοκρατία που βιώνουν οι άνθρωποι εκεί. Έπειτα από διαπραγματεύσεις μια επιτροπή ατόμων καταφέρνει να μπει μέσα στο κέντρο όπου και πληροφορείται ότι όχι μόνο ψευδώς αναφέρεται ότι ʽφιλοξενούνταιʼ 46 άτομα (στην πραγματικότητα είναι πάνω από 200) αλλά υπήρχαν και 4 άτομα που βρίσκονταν απεργίας πείνας διεκδικώντας την ελευθερία τους καθώς και ότι ασθενείς δεν δέχονται καμία ουσιαστική ιατρική περίθαλψη (αρνούνταν σε άτομο σε μετεγχειρητική κατάσταση τη μετάβαση του σε νοσοκομείο). Στην περίπτωση των 42 κατηγορουμένων και των απεργών πείνας βλέπουμε την άμεση απάντηση του κράτους απέναντι σε ανθρώπους που αγωνίζονται για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους. Η πολιτική του εξευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, του βασανισμού και της καταστολής υλοποιείται από το ελληνικό κράτος σε πλήρη εναρμόνιση με τις επιταγές της θωράκισης της Ευρώπης φρούριο. Το κράτος αρνείται ακόμα και τη νομιμότητα που αυτό θεσπίζει. Φυσικά δεν περιμένουμε από κανένα νομικό πλαίσιο να ορίσει το τί σημαίνει αξιοπρέπεια και υπό ποιους όρους αυτή παραβιάζεται. Θεωρούμε ότι το δικαίωμα στην ελεύθερη μετακίνηση, στην αξιοπρέπεια και στην ελευθερία επιλογής του πού θα ζήσει κάποιος είναι αδιαπραγμάτευτο. Ο αγώνας για ζωή, αξιοπρέπεια και ελευθερία δεν είναι παράνομος, είναι δίκαιος. Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος.

Απαιτούμε:

την άμεση κατάργηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Άμεση απελευθέρωση όλων των κρατούμενων μεταναστών.

Αθώωση των 42 κατηγορουμένων για την εξέγερση στη Βέννα την 3η Φλεβάρη.


Πρωτοβουλία ενάντια στα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε Ροδόπη & Έβρο

venna.espivblogs.net/

Τετάρτη, Μαρτίου 10, 2010

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΥΛΩΝΑ


Τη Κυριακή 7 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις φυλακές Αυλώνα, κυρίως για τους προφυλακισμένους από τη γνωστή υπόθεση του Χαλανδρίου. Υπενθυμίζεται
τέσσερα άτομα έχουν κατηγορηθεί κι έχουν συλληφθεί, ενώ παραμένουν προφυλακισμένοι τρεις. Για κάποιους άλλους έχουν βγει εντάλματα σύλληψης, όλοι κατηγορούνται αυθαίρετα από το κράτος για συμμετοχή στην ομάδα "Πυρήνες της φωτιάς".Οι αγωνιστές προφυλακισμένοι είναι αναρχικοί και ξέρουν πως κατηγορούνται για την πολιτική τους ταυτότητα και τη δράση τους μέσα στον αναρχικό και κινηματικό χώρο.
Κάτω από τη συνεχή βροχή και το κρύο το μεσημέρι της Κυριακής πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση με πανό και μικροφωνική που στήθηκε απ' έξω από τις φυλακές. Πραγματοποιήθηκε και τηλεφωνική επικοινωνία με τους κρατούμενους, όπου ακούστηκαν ζωντανά μέσα από το μικρόφωνο σ' όλους τους συγκεντρωμένους
Εννοείται η παρουσία της αστυνομίας ήταν έντονη και προκλητική, παρ' όλο που δεν είχε ανακοινωθεί η συγκέντρωση.
Οι συγκεντρώσεις στις φυλακές είναι πάντα πολύ σημαντικές και δίνουν δύναμη στους κρατούμενους, γιατί πάνω απ' όλα δείχνουν πως δεν είναι ξεχασμένοι πίσω από τους χοντρούς τοίχους των φυλακών αλλά υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται έξω απ' τις φυλακές μαζί τους.